You are here:-, Columns, Geschiedenis-WIE, WAT, HOE … EN WAAROM?

WIE, WAT, HOE … EN WAAROM?

Ik wilde wel eens weten hoeveel mensen er op dit eiland op de hoogte zijn van de bestuurlijke organisatie ervan. Ik wilde in feite weten hoe duidelijk, of hoe onduidelijk, het politieke organigram in elkaar steekt en of de toeristen en residenten er zich van bewust zijn dat ze rondlopen op Spaans grondgebied, bestuurd worden door een lokaal bestuur en voor de douane buiten Europa reizen.

Daarom peilde ik naar de wijsheid van een aantal Nederlandstaligen in Tenerife. Wat meteen opvalt is dat Vlamingen amper weten hoe België bestuurlijk in elkaar zit. Hollanders weten beter hoe Nederland in elkaar steekt, maar dat heeft vooral te maken met een meer eenvoudige politieke structuur.

Maar hoe zit het in Spanje en hoe situeer je Tenerife en de andere Canarische Eilanden binnen aardrijkskundige en politieke dirigerende lijnen?
Mijn ‘enquête’ viel tegen. Sommigen vielen uit de lucht, anderen kwamen niet verder dan ‘euh…’. Een paar wisten mij te vertellen dat Spanje geen rekening houdt met het Canarisch overzees gebied en één iemand vertelde mij dat Tenerife niet alleen een eiland is maar ook een land op zich. Ik viel bijna achterover. Het is slecht gesteld met onze kennis en met de algemene ontwikkeling over ons geliefd eiland. Hoog tijd om deze onzinnige waarheden te kelderen en om de onwetendheid te bestrijden. Daarvoor haal ik mijn krachtigste wapen boven. Mijn pen.

Als we spreken over het cabildo dan bedoelen wij daarmee de eilandregering en dan hebben we het specifiek over het bestuurlijk orgaan van de westelijke provincie Santa Cruz de Tenerife. Ook de oostelijke Canarische provincie Las Palmas de Gran Canaria heeft een cabildo. Daarenboven worden de  Canarische Eilanden gezamenlijk bestuurd door een gobierno ofte de Canarische regeringMaar in feite ben ik niet goed begonnen en moet ik starten bij de fundering het soevereine Koninkrijk Spanje.

De Spaanse staat is gebaseerd op een federalistisch systeem – waar hebben wij dat nog gehoord – met autonome gemeenschappen. Deze comunidades autónomas bestaan uit een of meerdere provincies die op hun beurt onderverdeeld worden in comarcas of gewesten. Op de Canarische Eilanden bestaan deze laatste, alleen in Catalonië vervullen deze een bestuurlijke rol. De provincies zijn dan weer onderverdeeld in gemeenten of municipios.

Spanje is onderverdeeld in 52 provincies, waarvan twee entiteiten geen deel uitmaken van een autonome regio of Comunidad maar van een autonoom stadsgebied: namelijk Ceuta en Melilla, die enclaves zijn aan de overkant van de Middellandse Zee, met name aan de Marokkaanse noordkust. 
De Canarische Eilanden vormen twee provincies in Spanje. De oostelijke provincie Gran Canaria + Fuerteventura, Lanzarote en La Graciosa. De westelijke provincie Tenerife + El Hierro, La Palma en La Gomera. Op Tenerife kennen wij 31 gemeenten die op hun beurt bestaan uit een aantal deelgemeenten of poblaciones. Deze deelgemeenten bestaan dan weer uit tal van gehuchten of barrios. En dat geheel maakt van Tenerife een gigantisch bos met onnoemelijk veel plaatsnaamborden en wegwijzers die ons geheugen op zijn minst doet verstrikken.

Omdat ik toch de vraag gesteld krijg zet ik de 17 zelfstandige deelstaten hier op een rij: voor alle duidelijkheid, Ceuta en Melilla horen daar niet bij. 
Andalusië, Aragón, Asturië, Balearen, Baskenland, Canarische Eilanden, Cantabrië, Catalonië, Extremadura, Galicië, Castilië-La Mancha, Castilië en León, La Rioja, Madrid (als deelstaat met Madrid als hoofdstad), Murcia, Navarra en Valencia.

Sommige deelstaten hebben een grote behoefte aan onafhankelijkheid omdat ze over een sterke zelfstandigheid en een eigen taal beschikken. Denk maar aan de regio’s Catalonië, Baskenland en Galicië. Omdat deze al in een vroeg stadium meer eigen rechten toegewezen kregen dan overige regio’s vallen ze onder het ‘speciale regime’, waarbij de regionale taal een officiële status toegewezen kreeg. Er worden in Spanje dus vier officiële talen gesproken, namelijk het Castiliaans, het Baskisch, het Catalaans en het Galicisch. Het Canarische is daar niet bij.

Spanje telt in totaal 17 deelstaten, 52 provincies en 8.112 gemeenten. Dat maakt het gegeven behoorlijk moeilijker dan de bestuurlijke indelingen in Nederland of zelfs in België.

Spanjaarden die in regionale staten wonen zijn trotser op hun deelstaat dan op Spanje en voelen zich meer betrokken binnen de regio waar ze leven. Het nationalisme is dan ook ver te zoeken. Ooit hadden de Canarische Eilanden de behoefte om alleen en onafhankelijk door het leven te gaan, daarvan getuigen nu nog afgeblakerde en bijna onzichtbare opschriften als independencia die op rotswanden werden gekalkt, gedreven door het Canarisch nationalisme.
Dat is precies de reden waarom we nooit ‘Spanjaard’ zeggen tegen een Canariër. Het nationalisme is niet meer zichtbaar, maar het is wel nog degelijk aanwezig.

By | 2018-02-20T09:39:16+00:00 februari 20th, 2018|Categories: Blog, Columns, Geschiedenis|Tags: , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment