You are here:---WAT MIS JIJ OP TENERIFE

WAT MIS JIJ OP TENERIFE

Om een zinnig antwoord te kunnen geven op deze uiterst korte en eenvoudige vraag moesten we eerst eens nagaan wat het werkwoord ‘missen’ betekent. Dan pas kunnen we, elk voor zich, een antwoord verzinnen. En deze uitleg krijgen we van Van Daele himself piekfijn en duidelijk omschreven. Missen is gewoon het ‘niet aanwezig zijn’ van iets of van iemand. Niets meer, niets minder …

Ik zit dit artikel te schrijven op de ouderwetse manier; met pen en papier. De reden is dat ik op mijn balkonnetje in het zonnetje zit en dat een computerscherm onzichtbaar wordt door de zonnestraling.
De temperaturen zijn aangenaam warm voor een menselijk lichaam.
Toch zit ik hier ongegeneerd gekleed in een niemendalletje te schrijven terwijl ik optimaal geniet van het klimaat waarin zon en oceanen de hoofdrolspelers zijn.

Dat is wat ik bedoel met ‘wat mis jij’: het klimaat dat lichaam en geest behaagt en koestert terwijl je op hetzelfde moment ook nog pure lucht inademt en dit gegeven niet kunnen beleven. Ik begrijp je.

En dat was het idee achter de topic die op ons sociale medium verscheen met de vraag aan gelijkgezinde Tenerifefreaks wat zij op dit zonnige eiland wel eens missen.
Honderden diverse reacties heb ik kunnen lezen in een exploderende topic. Blijkbaar wordt er veel gemist. Het ene antwoord was al wat gekker dan het andere, maar ook dat getuigde van de noodzaak om een gemis te definiëren.

Ik begrijp het gemis helemaal van personen die 3.000 kilometer van het eiland zijn verwijderd. Ik begrijp de klaagzang met misnoegde ondertoon van mensen die dik zijn aangekleed terwijl ik hier blootsvoets en halfnaakt sta rond te huppelen.
Het antwoord op de wat-mis-jij-vraag is tweeledig; enerzijds is er het gemis op afstand, anderzijds is er het gemis ter plaatse. Twee uitersten maar wel degelijk consistent aanwezig.

We begrijpen voor de volle 100% het gevoel dat je overvalt als je er niet bent, maar staan vol ongeloof te staren naar de antwoorden van mensen die fysiek op dit subtropisch eiland aanwezig zijn en er toch nog een aantal dingen missen.
In deze categorie heb je twee soorten mensen. Zij die afreizen en het liefst hun hele hebben en houden zouden willen meenemen, inclusief het warenhuis en de frietzaak waar ze wekelijks aanschuiven. De andere soort, hun tegenhangers, is een categorie van mensen die hun thuis volledig loslaten en genieten van alles wat het eiland te bieden heeft. En dat is heel wat. Verstandige mensen, die laatste.

Maar over deze categorie wil ik het niet hebben, wel over deze die hier van alles en nog wat missen.
De lijst van gemis is lang, heel lang, en dit geschrijf is een beetje het vervolg van de column ‘Bloedworst en Kaas’ die ik eerder in deze reeks heb gepubliceerd.
Ik citeer een reactie op de desbetreffende Facebooktopic die bijna alles omschrijft: “Super, hoe mensen het vooral als thuis willen hebben. Ik zou thuisblijven, daar heb je toch wel alles”.
Doordenkertje … als we het klimaat van Tenerife zouden projecteren op de Lage Landen, hoeveel keer zou jij je dan 3.000 kilometer verplaatsen om van al de rest te genieten?

Grijze noordzeegarnalen en Zeeuwse mosselen horen thuis en worden het best geconsumeerd in de nabijheid van de kweekwateren en vers gehakt en americain worden gedraaid van het vlees van beesten van bij ons. Logisch toch? Hier zwemt de Atlantische roze garnaal en zijn mossels afwezig. Koeien en varkens zijn vergelijkbaar maar de vleesverwerking is hier anders.
En zo kunnen we het lijstje nalezen waarop producten staan die op het eiland heel erg gemist worden, door mensen die even niet hebben nagedacht …
Curryworsten, verse groenten en Nederlandstalige boeken en magazines worden gevolgd door een resem winkels met Action en Zeeman op kop. Een café waar je nog een lekkere sigaar kunt opsteken is ook een opmerkelijke misser. 

En er waren nog gekkere gemisantwoorden: een condomerie (!) of hoe heet zo’n winkel. Het zou ook een condomerette kunnen zijn.
Er zijn ook dames die hier hun favoriete lingerie missen en dan pas begint mijn grijze massa te spinnen. Zonder bh is ook goed, maar dan ben ik vrouwonvriendelijk en word ik seksist genoemd. Wat dragen een half miljoen vrouwen op Tenerife om hun boezem op te houden? Juist, ja …
Sommigen missen hier hun motor en ik ben de eerste die beaamt dat je dat ding niet als handbagage kunt meenemen. Huren is dan de oplossing, mijn gedacht.

En daar gaan we weer. Een goede frituur en knapperig gebakken frietjes. Wedden dat je nog geen moeite hebt gedaan om deze genotstempels terug te vinden op het eiland? Ze zijn er wel hoor.
Een iemand mist een schoenenwinkel, een ander een winkel waar verse bloemen worden verkocht. Nog iemand anders mist een winkel waar zwangerschapskledij wordt verkocht. Zou die hier echt niet bestaan? Hier zie je toch ook (hoog)zwangere dames in een piekfijne outfit rondlopen. Of niet?
En top of de bill is een cafeetje waar kan gedanst worden, een discotheek waar je kunt swingen en een winkel waar we met z’n allen wegwerpwashandjes kunnen kopen.
Je zou voor minder.

Als ik nog nooit op Tenerife was geweest zou ik er stevig over nadenken om nooit naar dit achterlijk gebied af te reizen. Wat denk je wel? Volgens de antwoorden zijn een wasserette, een camping, een jeugdherberg, een shoarmazaak, restaurantjes die een ontbijt en een fatsoenlijk broodje aanbieden onbestaand. Ik walg van deze onwaarheden en weiger deze te aanvaarden.

Waarmee ik dan wel volledig akkoord ga is deze stelling: mensen zijn nooit content, daarom noemen we ze ook mensen. Zo zie je maar.

By |2018-12-18T09:37:41+00:00december 18th, 2018|Categories: Blog, Columns|Tags: , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment