Op een eiland is creativiteit in en op het water een waardevol gegeven omdat de natuur zich daar uitstekend voor leent. Op Tenerife is dat niet anders; zwemmen, snorkelen, duiken, bootje varen, waterattracties, vissen, skiën, surfen … zijn activiteiten waarbij iedere toerist zich in meerdere of in mindere mate kan uitleven. 

Veel eilandbezoekers schepen in en nemen een rondvaart voor hun rekening om dolfijnen en grienden te spotten. Anderen gaan dan weer aan boord van een vaartuig dat uitgerust is voor een visavontuur op zee. Vissen kun je doen op verschillende manieren maar is vanop een boot toch het meest spectaculair. Ook de meest kostelijke, maar deze optie is best haar prijs waard en kan de pret nooit drukken.

Wat je ook moet doen, vooraleer je je vislijn uitrolt is kijken of je in orde bent met de wetgeving ter zake. Stelregel is: recreatief vissen zonder vergunning is verboden. Dat staat in het decreet “El Real Decreto” 182/2004 van 21 december dat gepubliceerd staat in het staatsblad van de Canarische Eilanden, El Boletín Oficial de Canarias, nr 4, vrijdag 7 januari 2005, pagina 408, artikel 32: Hoofdstuk 2.

Ik heb nimmer een vischarter weten vertrekken waarbij de opvarende vissers, de toeristen zeg maar, zich met de bepalingen van dit decreet in orde stelden vooraleer af te varen. Misschien staat er ook een uitzondering in deze wet, maar deze heb ik alvast niet gelezen.

Wij varen uit, maar niet met een attractieboot waarvoor op grote reclameborden een reuzegrote blauwe marlijn staat afgebeeld dat net groot genoeg is om je te verleiden om tegen betaling mee te gaan vissen. Neen, ik ga mee met een Canarische vissersboot en met een lokale visser die op de hoogte werd gebracht dat er in de regio petos rondzwemmen.

Ik heb het geluk om in een vissersdorpje te mogen verblijven waar men de lokale taal spreekt. Daar waar elke andere taal niet begrepen wordt en waar ik als vreemdeling ben geïntegreerd, enkel maar omdat ik hun taal sprak. Op deze manier krijg je regelmatig de kans om dingen te beleven die je als gewone bezoeker aan het eiland nooit ofte nimmer kunt beleven.

Een peto is een koningsmakreel, een straalvinnige vis uit de familie van de makrelen, die ook familie is van de baarsachtigen. Deze vis is vooral te vinden rond Tenerife en El Hierro omdat daar hun biotoop terug te vinden is: een beetje als de zalm, die altijd terugkeert naar de plaats waar deze geboren is.

Vandaag gaan we vissen; niet met een vislijn, niet met een net, niet met fuiken, maar met een harpoen. En deze harpoen gebruik je om een peto te ‘speren’.

De oorspronkelijke bewoners hebben ons geleerd om vindingrijk te zijn en om zoveel mogelijk gebruik te maken van eenvoudige dingen om grote zaken te realiseren… dat weet ik reeds lang, maar vandaag zie ik een toepassing die dit gezegde perfect in de verf zet.

Hier vissen ze met compact discs of cd’s. Neen ze maken geen onderwatermuziek, ze gebruiken enkel oude cd’s om de zon te reflecteren en op deze manier de reflectie van een vis te imiteren. Goed, hé ?!

Een peto is een nieuwsgierige vis en snel komt hij uit de diepte om te kijken wat daar zo schittert aan de oppervlakte. En daar staat el hombre con el harpón, de persoon die het harpoen zal werpen. In 90% van de gevallen is de koningsmakreel het slachtoffer van een perfecte worp.

De eerste vangst is de moeilijkste… De cd’s worden uit het water gehaald en vervangen door de gevangen keizermakreel. Of hoe soort dezelfde soort aantrekt. Op een meter of vijf van de boot is deze nu het reflecterende en lokkende middel voor zijn soortgenoten.

En deze laten zich vangen, tot groot jolijt van de vissers. Vissers die vissen om te overleven.