Er zijn tal van zaken die Tenerife aantrekkelijk maken. Toeristische trekpleisters, pittoreske plaatsen, culturele activiteiten, geschiedkundige bezienswaardigheden, een diversiteit in fauna en flora, een uitzonderlijke topografie en een reusachtige berg midden op het eiland zijn de ingrediënten die zorgen voor een magnetisering van het eiland.

Maar helemaal bovenaan deze lijst prijkt het klimaat en daarbij zijn strand, zon en zee de spelmakers, maar de kustlijn is vooral geen biotoop voor goudgele zandstranden. 

Strandtoeristen verwachten een mooi en onderhouden strand dat er uitnodigend bij ligt en daarom stellen de gemeentebesturen en de overheid alles in het werk om deze locaties aantrekkelijk te maken. Ook het aanvullen van de zandvoorraad op de stranden is een constante want het aantrekkelijke goudgele zand aan de zuidelijke kusten ter hoogte van Los Cristianos en Las Americas verdwijnt stelselmatig.

Stranden ontzanden, of met andere woorden, stranden spoelen weg. Dit fenomeen krijg je vooral door woelige kustwateren die veroorzaakt worden door mar de fondo, een winderig fenomeen dat grotere golven aan land laat rollen. Daardoor verdwijnt er strandzand in zee en moeten de stranden op regelmatige basis opnieuw gevoed worden met vers zand.
Het is niet evident om op een vulkaaneiland, waar zwart de overheersende kleur is, blond of goudgelig zand uit te strooien om aldus supermooie playas te bekomen. Vraag is dan maar, hoe komt dat mooie zand op de stranden terecht?

In deze context vertelt Miguel Bercerra, coördinator van ‘toerisme en strategische projecten’ van het Cabildo de Tenerife dat de zuidelijke strandenclaves worden aangevuld door aannemers die de strikte voorwaarden van het strandbeheer moeten opvolgen. Eén van deze regels is de kleur van het zand dat aangevoerd wordt. Rubia in het Spaans, blond in het Nederlands en niets anders. Uit enquêtes blijkt dat de strandbezoeker het meest houdt van goudgele of geelbruine stranden met een middelmatige korrelgrootte en precies dat zand vinden wij niet op natuurlijke wijze terug op het eiland.

Maar hoe geraak je aan ‘blond’ zand? Wij verwijzen daarvoor naar het strand van Las Teresitas waar woestijnzand vanaf de Westelijke Sahara werd geïmporteerd. Prima kwaliteit en de juiste kleur, maar deze containertransporten zijn duur! Dus kiest men voor een tussenoplossing en wordt er een mengeling gemaakt van Afrikazand met Tenerifezand, op een zodanige manier dat de ideale kleur verschijnt. Een andere manier is verzonken en weggevloeid zand terug te pompen naar de stranden, en dat is een stuk goedkoper, zegt Miguel Bercerra.

Het strandzand dat gemengd moet worden met het Saharazand komt van de graafwerken in de haven van Granadilla; de kleur van het gedolven zand is precies de kleur die past bij het Afrikazand en het mengen van deze twee zandsoorten valt relatief goedkoop uit. Als alternatief houden wij zand uit Marokko en Mauritanië achter de hand als reservebuffer. Wij onderhouden met deze twee landen een opperbeste relatie, klinkt het vanuit het Cabildo.

Om kosten te sparen is gezorgd voor een zelfbedruipend systeem en daarom werden er twee ontginningsgebieden geselecteerd die in de toekomst garant moeten staan voor een voldoende zandvoorraad; El Sauzal voor het donkere zand en Santiago del Teide voor het lichtkleurige zand. Voorafgaand aan de zandontginning zal er een ecologische studie gemaakt worden en daarom kan de zandaanvoer ten vroegste gestart worden in 2017.
Er werd alvast reeds een strand aangewezen dat dringend vers zand moet krijgen; playa San Marcos in Icod de Los Viños is bijna een strand zonder zand en moet daardoor dringend aangevuld worden met vers zand. Playa El Camisón is dringend toe aan 10.000 kubieke meter fijn zand om terug te kunnen blinken als voorheen.

De eilandregering zoekt gelijktijdig naar afdoende systemen om het zandverlies tegen te gaan. Golfbrekers zijn daarbij een mogelijke oplossing, maar ook meer ingenieuze systemen worden verder onderzocht. Wanneer deze oplossingen in de toekomst worden gerealiseerd is koffiedik kijken. Niemand kan of wil daar een termijn op plakken. Dat het uitgevoerd wordt is zeker, want precies daarvan is de toeristische sector voor een groot deel afhankelijk.

De overheid is er zich terdege van bewust dat de kustgebieden grote aantrekkingspolen zijn die de toeristische economie draaiende houden.
Daarom mogen deze locaties niet stiefmoederlijk behandeld worden, is het devies.

Een voorbeeld van diversiteit aan stranden op de Canarische Eilanden