De Canarische Eilanden hebben elk op hun manier wel iets aparts en bijzonders in hun logo staan. Een eeuwigdurende lente spant de klimatologische kroon over deze archipel en de eilanden liggen allen in de subtropische wateren van de Atlantisch Oceaan op een boogscheut van de Westelijke Sahara.
Voor dit artikel gaan we even neuzen bij de buren op La Gomera want het product dat we hier beschrijvend zullen snuiven wordt enkel op dat ene eiland geproduceerd.

De Miel de Palma of Palmhoning draagt de naam honing en wordt enkel geproduceerd op La Gomera en is afkomstig van de palmboom. Dit product draagt een verleidelijke naam. Geen enkel insect neemt deel aan de verspreiding van het stuifmeel en geen enkele bij komt ook maar in de omgeving van de plaatsen waar deze gouden zoetstof wordt geproduceerd. Geen honing dus …!!

La Gomera is samen met El Hierro en La Graciosa een van de kleinere eilanden op de Canarische archipel. Ruim 21.000 romeros wonen er op 370 vierkante kilometer en zij zijn beslist fier op hun nationaal park Garajonay, op hun unieke fluittaal, de silbo gomero, maar in het bijzonder zijn ze buitengewoon trots op hun palmhoning die ze miel de palma noemen. Een echte delicatesse met een intens aroma die over de hele wereld gebruikt wordt door gekende chef-koks. Het is een uiterst eenvoudig product dat op velerlei vlakken representatief gebruikt wordt in diverse bereidingen, zelfs in desserts en in cocktails.
Palmhoning heeft een nutritioneel smaakpalet wat op zich reeds uniek is, vooral omdat het in de lijst van aromaten hoger gerangschikt staat dan de meeste honingsoorten.
Het product is het culinaire vlaggenschip van de Gomeriaanse keuken dat verkregen wordt uit het sap van de Canarische eilandpalm, de Phoenix canariensis. Het is een 100% natuurlijk product, rijk aan suikers en sporenelementen, alsmede aan mineralen. De smaak is een absolute finesse.

Niet de bijen maar de palmboom zelf zorgt voor deze smaaktrekker. Het palmboomsap dat hier la savia heet wordt afgetapt van de bomen en ingekookt. Mede door een natuurlijke gisting ontstaat dan de stroop die guarapo wordt genoemd en wonderwaar gelijkt op honing. Tot twaalf liter palmboomsap per boom wordt er geoogst en vreemd is dat de palmboom meer geconcentreerde savia levert als hij minder water krijgt. De verhouding tussen irrigatie en opbrengst moet dus goed afgewogen worden.

Er wordt door de sector reeds jarenlang gelobbyd om het woord miel of honing te mogen gebruiken voor een product dat niet afkomstig is van bijen. De Europese wetgeving daaromtrent is streng en stelt dat het product honing enkel mag gebruikt worden als de bijen zich aan het werk hebben gezet. En er is geen enkele uitzondering voorzien.
Nochtans bestaan er wereldwijd nog plantaardige producten die onder de noemer ‘miel’ vallen. Denk maar aan de ahornsiroop (miel de arce) die in Noord-Amerika en Canada wordt geproduceerd.

Europa stelde eerder reeds voor om het product ‘Sirope de Palma’ te noemen maar de Canarische gemeenschap houdt zich hardnekkig vast aan het woord dat zij reeds eeuwenlang gebruiken: miel.
En dat is dan niet naar de wens van de imkers die hun zoetigheden zien verward worden met een siroop.

Wat voor 100% zekerheid mag aangenomen worden is dat de palmboomhoning een gezond product is waar geen enkele andere substantie wordt aan toegevoegd. Daarenboven zit het boordevol met natuurlijke suikers, calcium, koper, fosfor, postassium en zink. Producten die niet in de bijenhoning aanwezig zijn.

De geschiedenisboeken leren ons dat er reeds in de 18e eeuw ‘guaraperos’ waren op La Gomera en in het boek van Juan de Castro uit 1856 schrijft de auteur dat men de palmboomvloeistof aftapt door de boom te doen bloeden door, vlak onder de bladerenkroon, een snede te maken vóór het vallen van de avond.
Ik citeer verder uit het boek “Om de miel te maken moet men de vloeistof, zonder toevoeging van enig ander ingrediënt, laten inkoken tot een vijfde, totdat deze op het juiste punt is aanbeland”.

Tot op vandaag wordt de miel de palma nog altijd geproduceerd op traditionele manier. Veel klauterwerk, geduld en het inkoken van het palmboomsap worden sedert jaar en dag in ere gehouden. Op deze manier blijft er sinds mensenheugenis aldoor een sterk streekproduct dat het eiland La Gomera wereldwijd promoot.