We hadden het reeds langer begrepen. Eigenlijk kregen wij het onthutsende beeld reeds voor ogen op het moment dat het artikel met de titel ‘Onmogelijk’ werd gepubliceerd. Daar gingen wij er van uit dat Tenerife over +/- 1.500 kilometer rijbaan beschikt. Als wij de 625.000 voertuigen op het eiland, bumper tegen bumper, na elkaar parkeren behelzen we een afstand van 2.612 kilometer. Als wij dat omrekenen dan moet er op iedere duizend meter een lengte van 1.741 meter auto’s passen. Onmogelijk…

De eilandverantwoordelijken hebben vermoedelijk ook dat rekensommetje gemaakt want de bevoegde dienst voor verkeer is uit de startblokken geschoten om voor het eeuwigdurend fileprobleem een oplossing te vinden. Er kwam een en ander uit de bus. Tientallen schikkingen werden voorgesteld die allemaal één ding gemeen hadden: het verruimen van de berijdbare oppervlakte om een grotere en een vlottere doorstroming te verkrijgen.

Eerlijk, ik dacht dat er maar één efficiënte manier bestond op dit monsterprobleem op te lossen. De mobiliteit moet terug op gang getrokken worden en met mobiliteit bedoel ik ‘bewegen in het verkeer’ en niet ‘stilstaan in de file’. Maar met teveel voertuigen kan dat niet en daarom moet het aantal voertuigen naar beneden. Het verkeer moet ontmoedigd worden maar ik merk reeds langer dat de regering deze kaart niet trekt. Er wordt gezorgd voor meer rijvakken, voor grotere rotondes, kortom, voor meer plaats waarbinnen het nog steeds aangroeiende aantal voertuigen zich kan bewegen.
Dit is best vergelijkbaar met overstromingsgebieden waar overtollig hemelwater wordt opgevangen om de bewoonde omgeving te vrijwaren van wateroverlast. Eerst worden de draineringswaarden verlaagd door (overvloedige) bebouwing toe te staan en daarna moet men op zoek naar een oplossing om dat water weg te krijgen. Oorzaak en aanleiding, nietwaar?!

Het verkeer zal opnieuw bewegen, is het officieel uitgangspunt, en daarom werden de bestaande bottlenecks in kaart gebracht. Dat is echter het makkelijkste deel van het oplossingswerk. Wat daarna komt is moeilijker, stukken moeilijker, en dat bewijs ik hierna met een concreet voorbeeld.

De verkeerschaos rond het op- en afrittencomplex van Las Chafiras bereikt een hoge probleemwaarde. De verkeersoverlast is complex en komt uit alle richtingen. Het centrum van de hinder zijn de ronde punten die alle verkeer magnetiseren. Alles en iedereen moet over deze rotondes en daardoor ontstaan er files op alle invalswegen. De concentratie aan voertuigen is de som van het aantal voertuigen die zich bewegen op de assen die Las Chafiras verbindt met San Miguel de Abona, Golf del Sur, Los Abrigos, Llano del Camello en Guargacho. Deze som bedraagt 60.000 voertuigen per dag.

Reeds in 2010 werd door het Cabildo de Tenerife een aanbeveling gedaan om ter hoogte van Los Erales de nodige wegeninfrastructuur te bouwen; daar waar je de TF-655 verlaat die evenwijdig met de TF-1-snelweg loopt om dan zuidelijk naar Guargacho te rijden. Daar moesten terreinen onteigend worden om een reusachtig verkeerscomplex aan te leggen maar in plaats van te onteigenen werden akkoordjes gesloten met de eigenaars. Deze onprofessionele manier van werken werd teruggefloten en uiteindelijk werden deze klap-klapovereenkomsten opgeblazen.

Later, in 2013 werden er door de overheid plannen gemaakt om rotondes te bouwen op de TF-652, van Guargacho naar Las Chafiras, en de TF-65, van Las Chafiras naar San Miguel. Deze infrastructuur zou de doorstroming van de verkeersintensiteit moeten doen verbeteren. Deze plannen werden helaas niet uitgevoerd en alles bleef bij het oude. Of toch bijna: er werd op de snelweg een dubbele afrit voorzien om het halve klaverblad meer afvoer te geven van het gemotoriseerd verkeer die steeds maar weer door Las Chafiras moet.

Op vandaag zijn er opnieuw stappen gezet die de gemeente San Miguel de Abona en de eilandregering moet leiden tot een algehele oplossing van de verkeersperikelen rond Las Chafiras. Mede door de implementatie van een aantal ‘trekpleisterende’ handelszaken komen er ook meer mensen – met de auto – naar dat gebied. De nieuwe Hyperdino, Burger King, McDonald’s, de nieuwe vestiging van Kriplus, het PCAN-tankstation en diverse restaurants in de nabijheid van de autopista hebben niet alleen de economie een push gegeven, maar hebben er ook voor gezorgd dat het saturatiepunt inzake mobiliteit wordt overschreden.

Misschien moeten de voorziene budgetten voor de uitbreiding van het wegennet als investering gebruikt worden om het openbaar vervoer uit te breiden en de reiziger gratis te vervoeren. Of is een tramlijn vanaf het zuiden tot in Las Chafiras of San Isídro te hoog gegrepen?
Wie zal het zeggen? De toekomst zal het uitwijzen, als het dan maar nog niet te laat is.