You are here:---NEP OF NAMAAK

NEP OF NAMAAK

Hoeveel keer hebben wij ons reeds laten meeslepen door een drijvende massa op grotere en kleinere marktjes op Tenerife? Hoeveel keer hebben we daar gezien en ook aangevoeld dat de tentoongestelde artikelen nogal flets zijn en bovendien heel goedkoop van de hand worden gedaan. In sommige gevallen kun je de prijs nog doen zakken en na wat gemor van de verkoper kun je het product goedkoper mee naar huis nemen. Op deze locaties kunnen we niet van kwaliteitsproducten spreken en bovendien ligt er nauwelijks een of ander gekend merk in de aanbieding.

In dit artikel bedoelen we met nep of namaak producten die ressorteren onder medicijnen, cosmetica, sigaretten, speelgoed, dranken, voeding, mechanica- en elektronicaonderdelen, cd’s en dvd’s, kledij, software, gsm’s en multimedia-apparaten. Dit zijn meteen de belangrijkste getroffen sectoren, ook wereldwijd.

Marit Smits, redacteur bij Twinkle, omschrijft in een van haar artikels wat een namaakproduct is. Dit zijn producten die het logo en/of de merknaam van het origineel dragen, maar niet afkomstig zijn van de rechthebbende fabrikant en/of ontwerper. Nepartikelen zijn dus producten die nagemaakt zijn van het origineel en verkocht worden aan een prijs die sterk onder de marktwaarde van het origineel vallen.

Voor alle duidelijkheid gaan we het hier niet hebben over internetaankopen waar je de kwaliteit van de producten niet eens kunt controleren. En als ze dan nog eens aangeboden worden op een niet-transparante website, dan weten we het helemaal.
Namaakproducten kun je overal kopen op Tenerife, van Chinees tot Pakistaans. De eerste categorie laat je rustig doen, ze weten wat ze verkopen en weten bovendien dat hun producten vooral goedkoop moeten zijn. Aankopen bij een Chinees zijn a priori goedkoop en van minder goede kwaliteit. Iedereen die daar binnenstapt neemt deze instelling goedkeurend over … het mag goedkoop zijn, als het maar een tijdlang meegaat, is de gedachtegang.

Bij de Pakistanen en Indiërs gaat het evenwel anders. Deze groep mensen baat op het hele eiland winkels uit en voor je binnengaat moet je dit toch echt weten. Er liggen nogal wat nepproducten. Vooral grote namen van multimediareuzen zoals Apple en Samsung worden te koop aangeboden aan onvoorstelbaar lage prijzen. Enkel de buitenzijde van het product lijkt op het origineel. Wat er binnenin zit wil je echt niet weten.
Bovendien wordt er door slachtoffers ook nog melding gemaakt van bankkaartmisbruik, met smoesjes zoals, ‘machine kapot … nog eens proberen’. Maar wat bovenaan alle grieven staat is de agressie. Ze zijn vriendelijk tot je binnen bent, daarna verloopt het contact stroever. Bij de politie in Arona is er fysiek geweld bekend tussen een Britse klant en de uitbaters van een dergelijke shop met verwondingen tot gevolg.
Ik blijf er liever buiten.

Je pleit nooit onschuldig als je een nepproduct hebt gekocht. Door slechts een fractie te betalen van de prijs van het originele product weet je bijzonder goed dat het om namaak gaat. Geen verontschuldigingen dus. En kom nadien niet klagen dat het product niet voldoet en de kwaliteit maar zus en zo is. Maar ja, het duiveltje der verleiding roept over het engeltje van het verstand heen.
Maar er is meer. Als je namaakartikelen aankoopt is de kans bijzonder groot dat je illegale praktijken en criminele organisaties financieel ondersteunt en dát kan toch niet de bedoeling zijn, mijn gedacht.

En wie garandeert de veiligheid van het product? Huidirritaties bij bepaalde crèmes en/of lotions of kledij die geverfd werd met schadelijke kleurstoffen. En zo kunnen we nog tientallen voorbeelden aanhalen. De handel in namaak heeft een wereldwijde geschatte omzet van 200 biljoen euro, dat is 200 gevolgd door 12 nullen. 12.000.000.000.000 euro.
Dan kun je toch verwachten dat de overheid daar maatregelen neemt om het deze niche moeilijk te maken.
Op Tenerife is daar weinig over te merken. Iedereen verkoopt hier wat geld opbrengt en of dit nu nep of namaak is, de regering doet alsof haar neus bloedt. De toerist haalt zijn geldbeugel boven en versast goedkope spullen naar zijn thuisland.
Maar hoe reageert de overheid in België en in Nederland en welke maatregelen worden er in Europees verband getroffen om op te treden bij de invoer van namaakproducten door toeristen die terugkeren van hun vakantiebestemming?

Als ik de Nederlandse wetgeving nalees dan val ik bijna achterover van het verschot. Naar Nederland terugkeren uit je vakantieland mag met drie namaakproducten. Onbeschaamd geeft de Nederlandse overheid een zetje in de rug van criminele organisaties.
Wel wordt er gestipuleerd dat de goederen niet gebruikt mogen worden voor handelsdoeleinden. Maar als je de goederen per post of koeriersbedrijf naar Nederland laat komen, neemt de douane deze wel in beslag. U kunt dan wel vervolgd worden. Gekke mensen, die Nederlanders.

Bij de Belgische douane vind ik volgende bepaling en deze is een stuk strenger. Het overbrengen van één land naar een ander van sommige voorwerpen en producten is onderworpen aan een aantal beperkingen en is in sommige gevallen zelfs helemaal verboden. De tekst is overduidelijk. In sommige landen worden namaakproducten te koop aangeboden (horloges, sjaaltjes, cd’s). De aankoop en invoer van namaak is nochtans verboden. Bij controle kunnen de artikelen in beslag worden genomen en krijgt de reiziger een boete van 50 tot 20.000 euro.

Wees dus op je hoede. Misschien kunnen deze tips je helpen om een namaakproduct te detecteren.
Te goedkoop maakt een aankoop steeds erg verdacht en als je de afwerking van het product gaat controleren vind je steeds onafgewerkte of niet correcte merkdetails terug.
Leuke marktjes, de straten en bepaalde winkelketens uitgebaat door allochtone mensen zijn het walhalla voor de verkoop van nep en namaak. Haalt de straatverkoper zijn waren ook nog eens uit de kofferbak, dan kun je reeds helemaal zeker zijn dat dit niet het merk is dat je verwacht.

Een verwittigd mens is er twee waard. In dit geval zelfs drie of meer …

By |2018-09-18T09:54:57+00:00september 18th, 2018|Categories: Blog, Columns|Tags: , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment