Als amateur-meteoroloog heb ik een tijdlang dagelijks voor Tenerife het weerbericht geschreven en gepubliceerd op een aantal forums die alle te maken hadden met het Nederlandstalige toerisme op het eiland.

Een moeilijke, bijna onmogelijke opdracht was het, om in één weerbericht al het weer te beschrijven voor het complete eiland. Hoe kleiner de oppervlakte, hoe moeilijker het is om het aankomende weer te bekijken, te ontleden en te transponeren.

Daarenboven zijn er nog eens 5 klimaatzones op het amper 2.000 km² grote eiland die elk op zich, op hetzelfde moment een ander weertype kunnen bevatten. Bovendien heeft de Chinese-lepelvorm van het eiland een aflopende as van noordoost naar zuidwest en is het daarom heel moeilijk om een oosten en zuiden te definiëren die ook in het geografische oosten en zuiden zouden moeten liggen.

Strikt genomen volgen we de kompasroos of het magnetische noorden en dan zijn de noordkust en de westkust perfect afgelijnd in het noorden en het westen. Gelukkig is deze helft van het eiland reeds te detecteren.

Een oostkust bestaat in deze optie helemaal niet omdat deze oplopend is van zuidoost naar noordoost. Van een zuidkust spreken we al helemaal niet want deze kust is fysiek niet aanwezig.

Wat een gekke vorm heeft dit eiland. Het doet in ieder geval beter dan La Gomera en Gran Canaria want dat zijn ronde eilanden en aan een cirkel is geen rechte kant te bespeuren en daarom kun je er ook geen duidelijke geografische kuststroken van definiëren. Ze liggen in het zuiden, maar het is geen zuidkust. Ze liggen in het noorden maar voldoen niet om als noordkust aangesproken te worden. Begrijp je?

Als we deze geografisch gelegen kusten buiten beschouwing laten kunnen we overstappen naar het volgende probleem. De klimaatzones.

Deze classificatie wordt niet door officiële meteo-organen gebruikt omdat het reeds moeilijk genoeg is om het weer te voorspellen voor kleinere oppervlaktes zonder deze nog eens onder te verdelen.

Het weer verschilt van locatie tot locatie; dat merken wij het hele jaar door. We weten dat er een vijftal onduidelijk afgelijnde weer- of klimaatzones op het eiland bestaan. Twee ervan ken je alvast; het verschil tussen noord en zuid dat zich vooral kenmerkt in temperatuur en vochtigheid. West en oost onderscheiden zich ook. Niet zozeer in de uren zonneschijn maar wel door de wind en vooral in de hevigheid ervan. Met een constante noordoostpassaat waait het bestendig over de oostkust terwijl er amper wind staat aan de westkust. Een vijfde microklimaat strekt zich uit in het hooggebergte en genereert er een bergklimaat, maar dat wist je al!

Om het weer te voorspellen – wij spreken liever over een weersverwachting – moet je eerst en vooral het klimaat uit de brongebieden bekijken. Je kijkt naar satellietbeelden, je bestudeert numerieke GFS-modellen, je kijkt naar de gegevens die door duizenden weerstations worden verzameld en dan stapel je al deze kaarten op elkaar in je grijze massa en probeer je er in één keer door te kijken. Dat is de synoptische kaart die je voor jezelf maakt en daar haal je de uiteindelijke gegevens, nodig om het komende weer aan te stippen. Niet mijn computer maar ikzelf probeer alle gegevens te interpreteren om  uiteindelijk tot een eigen verdict te komen.

Bij ieder weerbericht waar enig wolkje, wat wind of een druppel vocht bij te pas kwam werd de draak met mij gestoken. Het wolkje hing net voor de zon, de wind zorgde voor overlast in de haartooi of dat beetje regen kon voor opmerkelijke citaten zorgen: dat het mijn schuld is dat het is gaan regenen.

Teveel toeristen begrijpen de taal niet van de berichtenmaker en interpreteren wat ze lezen als een regelrechte projectie van het weerbericht op de plaats waar ze zich bevinden. Alles wat afwijkt van deze situatie beschouwen ze als een ‘verkeerd weerbericht’.

Wanneer het weerbeeld eens wat minder glanst moet je dit ook kunnen aanvaarden, hoe jammer een verloren zonnedag ook is. Het leven staat niet stil en dan doe je toch iets anders dan futloos in de zon te gaan liggen!

Een aantal mensen aanvaardde dit negatieve weerbeeld onder het mom van … het is goed voor de natuur. Bij anderen was ík precies de oorzaak van dat minder goede weer, en bij nog anderen had ik het mis omdat zij toevallig in een overgangszone verbleven. Dan kreeg ik er pas goed van langs.

Het werd echter helemaal erg wanneer er een paar onnozele anarchisten begonnen te zwaaien met het weerbericht die zij hadden gedownload van een of andere weercomputer. En wie mij kent weet dat ik allergisch ben aan apps die het weer ‘voorspellen’. Dan pas begint mijn lichaamstemperatuur te stijgen en mijn bloedsomloop te verdapperen.

Weerapplicaties zijn dingen die niet zouden mogen bestaan. Ze werden in het leven geroepen om mensen te bedriegen. En weet je wat deze applicaties zo ongeloofwaardig maakt? Je kunt voor tien miljoen verschillende locaties op deze aardbol het weerbericht raadplegen en zelfs tot veertien dagen ver. Larie en vooral, belachelijk misleidend.

 Ik doe de waarneming liever zelf, maar dan kan ik dat maar goed doen voor één locatie. Op deze manier zijn er reeds twee weerspreuken ontstaan die enkel in Tenerife toepasselijk zijn. ‘Oost bloost, west niet best’ en ‘Depressie boven de Azoren brengt wind rond onze oren’, maar dat kan een weerapp niet weten.