Het is reeds na middernacht. Kerstmis viert hoogtij. Meer dan twintig eeuwen geleden werd ergens een kindje geboren dat heel veel aandacht zou krijgen en dat ieder jaar opnieuw herdacht en gevierd zou worden op deze dag. Dit feest wordt in Tenerife gevierd rond de familietafel. Ook intieme vrienden en goede kennissen worden aan deze feesttafel uitgenodigd omdat zij als het ware deel uitmaken van de familie. Daarom zijn alle handelszaken uitgebaat door Canarische mensen gesloten op kerstavond.

Het feest dat rond de geboorte van Jezus Christus wordt gevierd is bij de overwegend gelovige Canarische bevolking een jaarlijks terugkerend moment om samen te zitten en te genieten van een culinaire aanbod én van elkaar.

Een Canarische kerstavond kun je niet vergelijken met deze in de Lage Landen. Het klimaat alleen al is hier anders; geen sneeuw en ijzel, geen wind en regen, geen gevaarlijke toestanden op de weg van en naar de feestdis.
De kerstmaaltijd op de eilanden is eerder sober en daarmee bedoel ik dat er geen overdreven luxe op tafel komt. Wat wel in een overtreffende trap wordt aangediend is de verscheidenheid aan dingen die op deze memorabele avond zullen gegeten worden. Net alsof je aan één grote tapastafel bent aangezeten en tussen het gepeuzel door geniet je van alle kleine dingen die je op dat moment overvallen.

Ik heb het opnieuw mogen beleven … een echte onvervalste en pure Canarische kerstavond.

Ik heb opnieuw genoten van een ongecompliceerde kersttafel, zonder overbodige luxe maar met de broodnodige ingrediënten, waarbij respect en eerbied, humor en eerlijkheid centraal stonden. Geen spoor van afgunst, vijandigheid, verbittering en denigratie op te merken … deze negatieve waarden des levens zijn in de verste verte niet te bespeuren. En zo hoort het ook op deze vredige kerstnacht.

De tafel dekte een traditionele maaltijd. Er werd doelbewust gekozen voor ‘vlees op tafel’ en niet voor de verse vis die dagdagelijks door de vissers van Tajao wordt binnengebracht.

Queso de cabra (geitenkaas), aguagates rellenados (gevulde avocados), pichitos (brochetjes), gambas al aljillo (gambas in de look), papas arrugadas (verschrompelde aardappeltjes), cordero asado (gegrild lamsvlees) en een resem van dulces of zoetigheden worden op tafel gezet. Uiteraard staat de rode wijn uit de bodega Cumbres de Abona, gekoeld op tafel.

Rond de tafel wordt er met meer dan animo gediscuteerd, gegesticuleerd en gelachen; Canariërs houden heel veel lawaai als ze samen troepen, het volume dat ze produceren komt recht van goed ontwikkelde stembanden, hun eerlijkheid komt recht uit het hart.

Ik heb na het afscheid de korte wandeling naar huis beleefd als een nostalgische droom. De zachte bries voelde warm aan en deed mij denken aan hen die ik in het frisse noorden heb achtergelaten.

Het dorp is leeg, de huizen daarentegen zitten vol met families, en met vrienden van die families die deze kerstnacht beleven met heel veel warmte. Ik wandel voorbij de huizen waar de kerstlichtjes branden. Op deze manier licht het dorpsdecor nog meer op in een ongekunstelde kerstsfeer.

Door een onbewolkte hemel is een heldere maan te zien … een volle maan van 1 dag oud doet het nostalgisch kerstgevoel nog toenemen. Er staat een lichte calima die de maan zachtjes sluiert.
Geef mij maar een echte volle maan op deze kerstnacht. Dan is alles helder verlicht en kan la luna llena haar ding doen. Ik geloof dat we sedert het jaar 1900 nog maar drie keer een volle maan hebben aanschouwd op een kerstnacht. De laatste keer zag ik deze op kerstdag 2016. De vorige keren zag ik het niet want zó oud ben ik nog niet.

De palmen wiegen zachtjes in de bries, de golven spoelen voorzichtig over het strand. Wat een zalige nacht!
Lang geleden, heel lang geleden is een kindje geboren ‘in een bakske vol met stro … halleluja halloo!’
Dit is het moment om aan u allen mijn kerstwensen over te maken.

Fijne kerst aan iedereen, feliz navidad a todos.

Christmas Again (Unpublished) – Marc-Engels