Je komt naar Tenerife met het vliegtuig, met de auto of de moto en dan neem je een overzetboot, of met… een privéjet. Hoe mooi kan een verhaal zijn als je het zelf helemaal hebt beleefd. Hoe echt kun je een column verhalen als je deze geschiedenis zelf hebt geschreven.

Ik kom reeds langer naar Tenerife. Ik vloog in een dicht en ver verleden met Air Belgium, Sobelair, Spanair, Iberia, Ryanair, Constellation, Jetairfly, Thomas Cook, TUI en Brussels Airlines, om er maar een paar te noemen. Niets ongewoons, ik nam het vliegtuig zoals iedereen het deed. Maar ik zou mezelf niet zijn als ik het ook eens op een andere manier zou doen. Eén keer kwam ik met de moto naar Tenerife. Enfin, ik reed tot in Cádiz en de ferry deed de rest. Eén keer – en hier begint in feite mijn verhaal – kwam ik met een privéjet naar de Canarische Eilanden. Niet dat ik gefortuneerd ben, het overviel mij gewoon…

Luxaviation, heette voordien Abelag, en in de beginjaren ging de firma door het leven als Sky Service, opereert ook vanop Airport Kortrijk-Wevelgem. de vliegtuigmaatschappij vliegt met een hele vloot privéjets de wereld rond om te voldoen aan de vraag van hun klanten; orgaan- en repatriëringsvluchten, zakenvluchten of vipvervoer, het maakt niet uit… hun klantenportefeuille is dik maar om deontologische redenen kan ik daarover geen gedetailleerde informatie kwijt. Bekend volk, artiesten, sportlui, politici, zakenmensen,… iedereen die financieel goed zit en deze manier van verplaatsen kan betalen hoort thuis in het klantenbestand van Luxaviation. Hun uitgebreide vloot omvat de meest knusse en exclusieve droomvliegtuigen die je in een privésfeer naar de andere kant van de wereld kunnen brengen en bestaat uit een vijftigtal grote en kleinere business liners. In België opereert de maatschappij vanaf drie luchthavens: Brussel, Antwerpen en Kortrijk, Eindhoven in Nederland en Lille in Noord-Frankrijk, om maar de dichtste locatie te noemen. Op alle continenten en vervoeren zij jaarlijks tienduizenden gefortuneerde klanten over de vijf continenten. De geschiedenis van het bedrijf kun je HIER raadplegen.

Ik heb in een vorig leven deze firma een keer geplezierd met een logistieke bijdrage in een organisatie op de luchthaven Kortrijk-Wevelgem en dit werd door de firma enorm geapprecieerd. Zoveel appreciatie mocht ik ontvangen dat ik als dank een ‘vluchtje’ kreeg aangeboden. Je kent dat wel, een uitspraak die eindigt op ‘als het eens past’.
Jaren gaan voorbij zonder ‘vluchtje’…

De luchthaven in Wevelgem wil zich een internationale status aanmeten en moet daardoor over een brandweerkorps beschikken. Met mijn achtergrond als professioneel brandweerman en als piloot blijk ik over de juiste classificaties te beschikken en word ik, na strenge psycho-technische selectieproeven, aangeduid als brandweercommandant van een nog op te richten luchthaven-brandweerdienst. In deze functie sta ik plots heel dicht bij de handel en wandel van luchtvaart-gerelateerde firma’s.

In die hoedanigheid loop ik Luc O., vertegenwoordiger bij het toenmalige Abelag, tegen het lijf en ik profiteer van deze gelegenheid om het eens over dat ‘vluchtje’ van 10 jaar geleden te hebben. Dit gebeurde op een donderdag. Eigenaardig genoeg herinnert hij zich deze belofte nog helder en voegt er onmiddellijk aan toe dat er een kans is dat ik binnenkort mee kan op een van hun vluchten.

De dag daarna, het is dan vrijdag, belt hij mij op om te vragen of ik morgen, zaterdag dus, wil meevliegen naar Arrecife, Lanzarote… en dat er op deze vlucht geen reiskoffers toegelaten zijn.

Ik had reeds vliegtickets om de dinsdag daarop met mijn vrouw naar Tenerife te vliegen. Ik moest dus eerst het thuisfront inlichten over een vervroegd en gewijzigd reisschema. De eerder aangeschafte vliegtickets belandden aldus in de vuilnisbak.

Zonder bagage stappen we de dag nadien om 08.00 uur aan boord van een medische vlucht met de OO-SKP, een Cessna 550 Citation II.
De vluchtopdracht bestaat uit het afhalen van een zieke Ier in Lanzarote en hem daarna over te brengen naar Shannon, met een tussenstop in Vigo (Es). Mijn echtgenote en ikzelf zijn samen met een verpleger de enige passagiers aan boord. Wij cruisen hoog in de lucht op flightlevel 430, op een hoogte van ruim 13.000 meter en we kijken hoe de Boeings en de Airbussen onder ons voorbij vliegen.

Vijf uur later staan wij op Canarische bodem. We genieten nog een dagje van het mooie lava-eiland, acclimatiseren een beetje en nemen de volgende dag een binnenlandse vlucht naar Los Rodeos. ¡Tenerife ya vamos!
Een niet alledaagse onderneming en met wat omzwervingen zijn we er ook geraakt. Niet alleen de reis was boeiend, ook is ons leven nu een unieke ervaring rijker.