dinsdag, december 1, 2020
Home Blog IK VLIEG NAAR TENERIFE

IK VLIEG NAAR TENERIFE

Ik weet niet hoeveel keer jij in één jaar heen en weer vliegt tussen de Lage Landen en dit prachtig eiland, maar je wilt zoveel mogelijk tijd op het eiland met een ‘eeuwige lente’ doorbrengen. Op iedere vlucht is een veelvoud aan soorten mensen aanwezig en deze soorten bewegen zich allemaal door elkaar.

Het afscheid was lastig, de ochtend veelbetekenend. Iedereen weet dat ik graag vlieg, iedere keer kijk ik reikhalzend uit naar die blinkende vogel, iedere keer verlang ik naar de derde dimensie. Ook deze keer …

Maar het kropt in mijn keel; wat ben ik toch een slechte afscheidsnemer. Waar ik evenmin van verlost ben, is de drang om te vertrekken. Het vochtige en koude weer drijft mij naar de andere kant, de kant waar de eeuwige lente ook eeuwig aanwezig is. Niets of niemand zou mij tegenhouden, maar afscheid nemen voelt zwaar en emotioneel.

Gezellig aan boord was het niet. Van bij het instappen reeds voelde ik de fysieke krachten van mijn medereizigers. Ik was als allereerste aan boord en zag de cabine langzaam vollopen. Boeren en boerinnen, egoïsten en spelmakers duwden zichzelf vooruit; gelukkig werkte het lichaamsvet als een airbag en duwden ze net geen deuken in de vliegtuigwand vooraleer ze in de passagierszetels ploften.

Ik dacht, het deint wel uit, dat grove geweld, maar vanaf het ogenblik dat de piloot – of was het de copiloot – het lampje fasten seat belts doofde, herbegon de herrie. Iedereen had wel iets te doen: de kofferruimtes kregen geen rust, de toiletten ook niet. Ik zit op 29C en wie iets van zetelnummering kent, weet dat ik bijna helemaal achteraan de B738 zit, met mijn rechter elleboog net niet boven het gangpad.

Mijn buren, een jong koppel, hadden enkel oog voor elkaar en tortelduifden elkaar voortdurend op een hoogte van 37.000 voet. Daarbij vergaten ze soms dat er nog iemand naast hen zat. Ik, dus. Aan de andere kant van de gang, op minder dan één meter van mijn rechteroor verwijderd, zaten de kletswijven. Eén lichaamsdeel was behoorlijk geïrriteerd bij de landing, gelukkig hoor ik nog behoorlijk goed aan de andere kant.

Ben ik nu kwaad? Helemaal niet! Ik aanvaard met weemoed de situatie waarin ik mijzelf heb gedwongen. In feite werd ik wel kwaad op het moment dat de wielen de grond raakten en de piloot – of was het de co-piloot – de motoren in reverse zette en er een pak bange mensen begonnen te applaudisseren. Je hoorde oplichting door het geblaas tussen de lippen, terwijl hun billen ontspanden na een vlucht van ruim vier uur.

Zouden deze mensen dan ook handjes klappen als ze van de bus, de tram of de trein stappen?
Ik geloof het niet. Wat zou dat stom zijn … Geen enkele conducteur, wattman of buschauffeur zou zijn of haar oren geloven. Ongeloof is het sierstuk van deze toneelact. Menig hoofd zou in dezelfde richting draaien en nogal wat wijsvingers zouden tegen de slapen tikken. Maar toch wordt er in een vliegtuig in de handen geklapt.

Ik erger mij blauw maar deze kleur wordt niet geapprecieerd door mijn enge, doodsbenauwde en nu, sinds kort, opgeluchte vluchtgenoten. Ik kan het alleen maar proberen te negeren … hoe kinderachtig zo’n applaus ook klinkt.

Ik laat het uiteindelijk over mij heen gaan en als deze vogel zijn poten uitsteekt en zijn vleugels vergroot weet ik dat het tijd is om te landen. De landing op mijn favoriete luchthaven. Als de banden piepen weet ik dat er fysiek contact is met het eiland. Ik vergeet de lompe passagiers; er zaten heus ook wel fijne mensen op deze vlucht.

Ik vergeet de bange wezens, want er zaten ook moedige passagiers op deze vlucht. Ik vergeet de plompe doeners, want er zaten ook fijn besnaarde mannen en vrouwen in dat vliegtuig. Ik vergeet snel de transfer naar mijn favoriete eiland en wanneer de deuren opengaan en een warme, maar gezonde wind door het vliegtuig waait weet ik het zeker; het ruikt hier naar Tenerife, het smaakt naar het eiland, het voelt Canarisch.

Het eiland zal ons opnieuw vullen met haar idealen, met haar gunsten en met haar klimaat.






Abonneer op onze nieuwsbrief en blijf steeds op de hoogte van het laatste Tenerife Nieuws!


close






Abonneer op onze nieuwsbrief en blijf steeds op de hoogte van het laatste Tenerife Nieuws!

Guy Devoshttp://www.tenerifeconnect.be
Ik heb Tenerife steeds een centrale plaats gegeven en heb het eiland binnen mijn redactioneel en journalistiek netwerk steeds kunnen binden in mijn teksten. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het zetmeel is. Het resultaat wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

1 REACTIE

  1. Ik kan mij hier 100% in terugvinden…inclusief het debiele handgeklap bij de landing. Maar dan stap je door de deur van het vliegtuig en ben je “thuis”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Reclame -

POPULAIR

TOERISTEN HOUDEN ZICH NIET AAN DE REGELS

Een inwoner van Los Cristianos maakte beelden van een groep toeristen op het strand van Las Vistas, die zich niet hielden...

CORONAVIRUS OP TENERIFE

☞ HET VERVOLG OP DIT ARTIKEL STAAT HIER ...! De reden daarvoor is dat de pagina te lang wordt en door de server niet meer...

HEMELSE LUCHTEN

Heb je ook al opgemerkt dat sterren, planeten en ruimtetuigen zo goed te zien zijn vanaf Tenerife? Dit heeft uiteraard te...

CHECKLIST OM NAAR TENERIFE TE REIZEN

De toegangsmodaliteiten tot de Canarische Eilanden worden sinds het begin van de coronapandemie regelmatig aangepast. Daarom is het nuttig om de...
- Reclame -

COLUMN GUY

ZWEMBADGENOEGENS

Het is goed dat ik deze column begin met een zinsnede uit het boek 'Het zwembad' dat is geschreven door Spy. Velen zullen zich...

PROBEER HET EENS

Een verlof doorbrengen aan de zijde van niet-landgenoten is heden ten dage voor een minderheid weggelegd. Het overgrote deel van de verlofgangers is dit...

MIJN MOMENT

Ik word wakker en hoor de oceaan amper, nochtans slaap ik met open venster op nauwelijks dertig meter van de vloedlijn. De zon is...

COLUMN KIM

ALS DE JONGE WIJN BLOEIT…

ALS DE JONGE WIJN BLOEIT, BEGINT DE OUDE TE GISTEN In de Westerse wereld is het een natuurlijke gang van zaken dat jongeren gaan werken...

KLEINE VOGELS, KLEINE NESTEN

'Kleine vogels, kleine nesten' is eigenlijk een heel mooi spreekwoord dat betrekking heeft op minimalisme. Minimalisme is een vorm van leven en denken waarbij...

OVERDAAD SCHAADT

Overdaad schaadt Mijn grootmoeder zei vroeger altijd dat te veel of te weinig van iets nooit goed is. Persoonlijk ben ik het daarmee eens. Waar...
- Reclame -

WEETJES

TEN BEL, ONTSTAAN EN GROEI

Over het vakantiecomplex Ten Bel is reeds heel wat inkt gevloeid. Zowel voor, als gedurende, als na de realisatie zijn talloze artikels, reportages en...

PRIMA TV-ONTVANGST

Er bestaan twee categorieën mensen die voor een korte of langere periode op Tenerife verblijven. Een eerste groep personen laat het thuisland los...

ELEKTRISCHE AUTO HUREN

We weten het zo stilaan. Als je naar Tenerife komt huur je best een auto als je het een en ander wil bezoeken. Een...