In het vorig artikel schetste ik waarom het zo belangrijk is om vriendschap te sluiten met je lichaam en beloofde ik een vervolg.

Groei of bewustwording, is de spil van het leven.

Waarom, een heel belangrijk woord.

Voorbeeld: “Waarom kunnen mensen meer dan dieren en planten?” Nochtans heeft alles een bewustzijn. Inderdaad we hebben allemaal een bewust-zijn maar de mens heeft dat tikkeltje meer nl een bewuste geest.

Elke cel van ons lichaam heeft een bewustzijn van zijn taak. Hierdoor weet elke cel haar taak. Het totaal van al die cellen is het lichaam dat van bewust-zijn naar bewust-worden evolueert.

Een bewust-zijn is een zijn wat het is. Een bewust-worden is aan het zijn iets toevoegen. De intelligentie zorgt voor verruiming.

Ziekte, de vertraagde film om inzicht te verwerven.

Ziekte is een vertraagde film van een situatie. Hierdoor kan jij jezelf de vraag stellen, waarom dit gebeurde. Dan kan je het herbekijken en herkauwen zodat je volgende keuzes je leven op een aangename manier versterken. Zo leer je leven vanuit je kern, die bestaat uit vreugde. Je groei of bewustwording is dan een transformeren naar een visie van vreugde ipv een visie van angst/gebrek.

Bewustwording is verfijning van jouw individueel gegeven.

Je kan een jas dragen die te groot of te klein is, maar je vindt er zeker ook die perfect jouw pasmaat hebben.

Je kan de eerste de beste bloes nemen of er eentje in de juiste kleur en vorm die je laat stralen.

Het enige wat je nodig hebt is een bewust-worden van jouw unieke zelf. We zijn allemaal mensen maar uniek in onze klemtoon en vorm.

Jij bent een individu.

Wie ben jij, waarin verschil jij en ben jij uniek? Als baby/peuter/kind, trek je een pak aan dat niet je juiste maat is. Dat pak is de waarheid en de regeltjes van je familie/vrienden. Op een bepaald ogenblik groei je eruit en kan je de waarom vraag beginnen stellen. Als jij dan denkt :” dat kleine pak is vertrouwd & gemakkelijk, dus ik hou het daarbij” dan zal dat pak beginnen scheuren, verkleuren en je fysieke groei afknellen.

Dan kan je boos worden omdat je pak kapot gaat of pijn doet of je kan het accepteren en besluiten dat het tijd is voor een ander (aan-)pak, dat je op het lijf gesneden is.

Overgave en acceptatie zijn de sleutels waarmee je de deuren naar jezelf opent ivp koppig te proberen te passen in het uniform van de maatschappij en dingen doen waarvoor jij niet gemaakt of uitgerust bent.

Je lichaam helpt je je bewust te maken van het feit of je een leven leidt op jouw uniek maat of dat je een leven lijdt op maat van de ander.

Je lichaam, de film als reminder.

Het lichaam registreert of spiegelt alles wat ons door de geest gaat. Alles waarvan we ons bewust zijn en alles wat we niet meer willen weten of aan herinnerd willen worden.

Krijg je bv:

  • buikpijn is dat een reminder dat je uit een situatie komt waarin je niet graag zat

  • spierspanning, een reminder dat je waarschijnlijk in gevaar was

  • tandenknarsen, een reminder dat jij jezelf onderdrukt

  • hoofdpijn, een reminder dat jij in je hoofd leeft ipv in verbinding

  • koorts een reminder dat je schadelijke dingen toeliet in je systemen

Je kan die signalen perfect negeren. Je neemt een pilletje en whopla je bent er “vanaf”? De gemoederen zijn eventjes gesust maar je lichaam helpt je te onthouden. Wanneer je in een gelijkaardig thema terug verzeild geraakt, zal je lichaam dubbel reageren. Het zal de inslag (= de energie) van nu en onderdrukte energie uit het verleden bundelen om de boel nu uit te vergroten. Zoiets als een grote hamer gebruiken, want het kleine hamertje deed zijn werk niet. Zo verglijdt men van acuut naar chronisch.

Wanneer jij eindelijk je koppigheid, weerstand & verzet kan loslaten, sla jij je omgeving met verstomming met het wonder der spontane genezing. Ik sukkelde van mijn 12 jaar tem mijn 44ste. Toen ik zo slim was om eindelijk op de knieën te gaan en nederig samen te werken met mijn lichaam, mocht ik dit wonderlijk staaltje van zelfgenezing meemaken.

Genezing kan maar als jij het roer omdraait, uit de modder wil stappen om een ander pad te bewandelen, nl het pad van jezelf.

Verlies nooit de moed, het is de moeite waard jezelf te ontdekken.

Tot de volgende,

Isabelle Lambrecht