In een column over Tenerife vind je steevast subtropische elementen terug die het eiland echt typeren. Woorden, zinnen en alinea’s in dit verhaal die verleiding promoten en waanzin projecteren op de lezer die zich niet op het eiland bevindt.

Deze inleiding gebruik ik niet om enig charmant uit de hoek te komen. Neen, helemaal niet. Ik beschrijf de dingen zoals ze zijn. Onverbloemd maar toch pittig leesbaar.

Volgende zin verwoordt wat ik wil zeggen: ‘Ik dagdroom in de zon, ik zak nog ietsje dieper in mijn luie zetel en geef mij over aan de thermische stralen van de zon. Gelijktijdig geniet ik van een streling over mijn lichaam, de streling van een verfrissende passaatwind.’

Je kunt het niet geloven als je er niet bent, je kunt het nog minder geloven als je er nog nooit bent geweest. Putje winter en ik smeer mijn lichaam met een hoge factor uv-blocker opdat mijn huid onbeschadigd uit de zonne-aanval zou komen, om de schadelijke straling af te weren maar tegelijk de broodnodige vitamine D toegang te verlenen om mijn lichaam binnen te treden.

Ooit schreef ik dat Tenerife slechts twee seizoenen kent; lente en zomer. Deze seizoenen sluiten dan nog eens naadloos aan elkaar aan. De eindejaarsperiode en de jaarwisseling zijn amper achter de rug en ik zit hier te zeggen dat het zomerweer is in deze lentemaand februari.

We bevinden ons in een hoogconjunctuur. Niet die van het massatoerisme, of die van de romerías. Wel deze van het carnavalsgebeuren op Tenerife, het tweede grootste evenement ter wereld. Dit zijn de hoogdagen voor iedereen die deze periode gebruikt om even te ontsnappen aan de verzuchtingen van het leven. Duizenden mensen op dit Guanche-eiland werken en leven een heel jaar lang naar deze periode toe.

Iedereen die zich wil bewijzen binnen dit culturele erfgoed krijgt wat hij of zij wilt; de hoogdagen van het anderewereldspektakel. Hier viert samba hoogtij, hier spettert het muzikaal, hier triggert ritme, hier glittert dans en choreografie.

De kostuums zijn oogverblindend, en nochtans doet niemand de ogen dicht wanneer galante mannen en charmante dames in kleurrijke kledij voorbij glijden. De praalwagens zijn dan weer pareltjes van een supergroot formaat die steeds weer begeleid worden door trompetters en trommelaars.

Het geheel wordt piekfijn door de straten geloodst, zo fijn dat er zelfs nog plaats overblijft voor de toeschouwers. Zij zitten en staan rijendik op de vrije zones. Zij vormen het borduurlint van het totaalspektakel. De afboording van de carnavalstoet waar iedereen zijn ding doet: acteurs acteren terwijl het publiek hen verheerlijkt. Deze corso is het sluitstuk van een evenement die dan reeds een volle maand bezig is. Vlak na nieuwjaar wordt het startschot gegeven, terwijl de eindejaarsfeesten dan zelfs nog niet helemaal zijn verteerd.

Niemand denkt dan nog aan tapas en guachinches, aan romerías en de vele fiestas. Neen, dit is het gebeuren waar elke Tinerfeño naar uitkijkt. Dit is de periode waar velen zichzelf even vergeten en binnenstappen in een nieuwe tijdelijke leefwereld.

Het carnavalsgebeuren bestaat eigenlijk uit een resem van activiteiten die gedurende één maand de letterlijke en figuurlijke revue zullen passeren vooraleer de gerenommeerde carnavalstoet of de Coso Apoteosis del Carnaval er op dinsdag 28 februari opuit trekt. Een hoogdag, een feestdag in Tenerife, want alle winkels, banken, openbare en officiële instellingen gaan die dag helemaal dicht; op de dinsdag van carnaval …

De vele verkiezingen – van kindprins tot omaprinses -, de comparsas en de murgawedstrijden waar groeperingen zich moeten bewijzen met opvoeringen gespekt met humor, satire, dans en muziek op basis van kazoos, zijn zo populair dat ze rechtstreeks uitgezonden worden op televisie.

Wellicht het meest bekend voor de toeristen zijn de cabalgata y coso of carnavalstoet, de verkiezing van de carnavalskoningin en de bizarre ceremonie van de begrafenis van de sardine el entierro de la sardina op de vooravond van de vastenperiode. Mannen verkleed als rouwende vrouwen gaan een reusachtige sardine voor. Hun geweeklaag, het gejammer en hun tranen figureren het verdriet bij het einde, en dus ook het afscheid, van de voorbije carnavalsperiode waarbij later op de avond, de sardine in brand wordt gestoken. Niemand lijkt te weten waar de wortels van deze traditie liggen, maar toch is deze verbranding een van de meest populaire onderdelen van het carnaval.

Wie het wil beleven moet naar Santa Cruz, enkel daar zal het je raken tot heel diep in je ziel. Wie dit live wil meemaken kan zich inschrijven om op dinsdag 5 maart 2019 de carnavalstoet in Santa Cruz bij te wonen. Er is een afhaalsercice voorzien in El Médano, Golf del Sur, Costa del Silencio, Los Cristianos, Las Americas, Callao Salvaje, Playa Paraíso en Los Gigantes.

Info carnaval 2019 HIER
Info carnaval 2018 HIER
Info carnaval 2017 HIER