You are here:---FIESTAS … OVERAL FEESTEN

FIESTAS … OVERAL FEESTEN

Iedere dag is er wel ergens een feest op Tenerife. Fiestas zijn belangrijk voor de Tenerfianen en deze zijn dan ook diep geworteld in hun cultuur. De eilandgemeenschap kan niet zonder. Het is een verslaving waar je nooit meer van afraakt. Steeds weer wordt er een reden gezocht om iedereen rond een of andere feestgebeurtenis te verzamelen. En dan spreken we niet over de carnavalsperiode, die op Tenerife ruim één maand duurt. 

Feesten dragen een erecode die altijd met een doel worden georganiseerd. Er staat steeds een heilige paraat om vereerd te worden. En als deze afwezig blijft dan zoeken ze steevast een andere reden om toch maar te kunnen overgaan tot een sociale activiteit waarin eten en drank, dans en muziek en samenzijn centraal staat.

Het zit in de genen, ze krijgen het zo bij de geboorte mee. Feesten is verplicht.

Je kunt het vergelijken met een aantal zomeractiviteiten in de Lage Landen: het mooie weer verleidt organisatoren tot het inrichten van buitenfestiviteiten. Op Tenerife is dat niet anders. Hier duurt de zomer het hele jaar door, dus kun je 365 dagen lang genieten van activiteiten die het sociaal gevoel bevorderen, met het accent op eten, drinken en gezelligheid. Deze criteria vind je overal terug, bij iedere festiviteit die dagdagelijks doorgaat.

Romerías zijn daar een mooi voorbeeld van. Afgeleid van het woord processie en verwijzend naar de pelgrims die naar Rome trokken of naar een ander heiligdom. Bedevaart is niet het juiste synoniem om een romería te beschrijven, maar het komt er toch erg dichtbij, vooral dan in oorsprong.

Men wil vooral geen bedevaart organiseren. Toch moet gezegd worden dat de lokale patroonheilige in de straten van het dorp altijd voorop loopt. Deze stoet wordt dan meestal gevolgd door diverse scènes uit het landelijke leven.

De geitenhoeder en zijn kudde, de wijnboer met wijnvaten aan boord, de vele karossen getrokken door gespierde ossen, de muzikale intermezzo’s, de lokale kleurige klederdracht en vooral de uitbundig toekijkende en graaiende toeschouwers maken het spektakel compleet. Er valt wel wat te rapen bij een voorbijtrekkende romería-stoet: kaas, een gekookt ei, een glaasje fruitige rode wijn, lokaal geteelde groenten en fruit worden onderweg gratis uitgedeeld door de deelnemers die op deze manier hun geoogste producten promoten.

‘s Avonds is het hek helemaal van de dam. Op het centraal gelegen dorpsplein barst de hel los. Als de zon achter de horizon is verdwenen start een lokale band zijn repertoire en danst de dorpsgemeenschap de nacht door. Salsa’s, merengues, paso dobles, tango’s, sírinoques en tajarastes zwieren door de nachtelijke lucht. Geen enkele Europeaan die dit kan volhouden.

Zij wel, het lijken wel ‘duracellekes’ die nooit leeglopen. Zij genieten van elke noot en van elk akkoord, ze genieten van elk drankje, van iedere babbel en elke knabbel.

In talloze gemeenten wordt het reveillon buiten gevierd. Het afscheid van het oude en de verwelkoming van het nieuwe jaar gaan door op datzelfde marktplein. Ieder jaar opnieuw schuiven Tenerfianen dansend van oud naar nieuw op commando van een Canarisch orkest dat de massa doet bewegen op de tonen van ritmische zuiderse melodieën. Iedereen naar buiten is ook hier het devies, want de reveillonnacht is net warm genoeg om de dansende massa te laten transpireren. En dat is dan weeral goed voor de talrijke kraampjes die voor deze gelegenheid werden aangevoerd. Ook hier beleef je het gevoel van samenhorigheid. Feesten zijn als het ware sociale media die iedereen met iedereen verbindt. Misschien werd Facebook wel bedacht op Tenerife?

Daarnaast zijn er de typische heiligenvereringen. Op het eiland vind je ontelbare zaligverklaarden, je kunt ze niet allemaal opnoemen. In elke gemeente, elk dorp of gehucht hebben ze er wel een die jaarlijks moet vereerd worden. San Pedro, San Miguel, San Blas, San Isidro en onnoemelijk veel anderen passeren jaarlijks de revue, en net deze persoonlijkheden zijn het mikpunt van talrijke evenementen waaraan telkens een fiesta wordt gekoppeld.

Alle verenigingen, elk verbond, iedere sociëteit en tal van bedrijven aanroepen elk afzonderlijk een heilige om bescherming en voorspoed te verkrijgen. Wat denk je? Uiteraard wordt daar ook een feestje aan gekoppeld. Zelfs de Policía Local en de Guardia Civíl hebben hun patroonheilige. En ook de brandweer, en de muzikanten, en de metaalbewerkers, en nog velen meer. In de lijst van de officiële feestdagen op Tenerife staan er ook een paar heiligen. En als je de som maakt van al deze festiviteiten, dan bekom je het getal 365. Of zoals ik hierboven reeds schreef kun je een heel jaar lang van het ene feest naar het andere.

Ik denk dat de Pitaboys toch even op Tenerife zijn geweest vooraleer zij hun nummer ‘Waar is da feestje?’ (… hier is da feestje!) hebben opgenomen. Of tenminste hun inspiratie hier vandaan hebben gehaald.

By | 2018-02-13T10:18:24+00:00 februari 13th, 2018|Categories: Blog, Columns|Tags: , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment