Stappen is gezond en goedkoop, daarenboven verplaats je jezelf op locaties waar geen ander verkeer mogelijk of toegelaten is en daarom is de in te ademen lucht puur en onbezoedeld.
Op een eiland als Tenerife is dit gegeven erg toepasselijk omdat het voldoet aan alle criteria die de gezondheid naar een hoger niveau voert.
Van een eenvoudige zand- of strandweg tot de meer belastende bergwandelingen, voor de recreatieve wandelaar tot de sportief getrainde trappers is er op het topografisch zeer gevarieerd gevormde eiland voor elk wat wils.

Op het strand, aan de waterlijn en op blote voeten voel je het zand tussen de tenen kruipen. De voetzolen worden gemasseerd en gezandschuurd, wat medisch verantwoord is en door deskundigen aanbevolen wordt. De zandkorrels schuren je voetzolen schoon en zorgen als het ware voor een zalige voetmassage, net zoals een knabbelvisjesbad, waardoor het bloed opnieuw beter gaat stromen in de onderste delen van je onderste ledematen terwijl tegelijk de dode huidcellen de voetzolen verlaten.
Daarbij komt nog het zoutige zeewater dat vol zit met helende ingrediënten. Denk maar aan de aanwezige sulfaten en chloriden, de algen en het plankton, de mineralen en de zouten. Al deze bestanddelen zijn elementen die ook in Thalassotherapie gebruikt worden. Op Tenerife worden zij gratis aangeboden en steevast gebruikt door de lokale bevolking die op regelmatige tijdstippen een kalm zeewaterhoekje opzoekt om te gaan baden.
Deze kuurpartijen scheppen een bijzondere harmonie tussen lichaam en geest en zijn bovenal heilzaam bij spier- en gewrichtsklachten, bij hoge bloeddruk, bij huidklachten, luchtwegenaandoeningen, vermoeidheid, slapeloosheid en stress.
Op deze manier hou je de dokter even op afstand door de natuurlijke bronnen te gebruiken om jezelf te herbronnen.

Wandelen kun je ook even van de waterkant weg en daarmee bedoel ik niet de verplaatsingen, voor de dames, van shop naar winkel, en voor de heren van bar naar café. Daarmee bedoel ik de stoffige en zanderige paadjes waarlangs je je verplaatst van punt a naar punt b zonder mechanische hulpmiddelen te gebruiken. De weggetjes die door de jaren zijn ontstaan door veelvuldig gebruik en die een verkorte afstand meten in vergelijking met de afstand die gemotoriseerd vervoer aflegt om dezelfde punten te verbinden.
Sluipwegen noem ik dat, weggetjes voor wandelaars die bewegen en dit niet als sport beoefenen.

Voor getrainde mensen bestaan er de senderos. Dit zijn al dan niet aangelegde en bewegwijzerde bergpaden die het uiterste vergen van een mens. Ze liggen allemaal tussen de 500 en 3.718 meter hoog en worden gecatalogeerd als niet te onderschatten en zorgen daardoor voor een zware hart-longbelasting waarbij de spieren van de onderste ledematen het zwaar te verduren krijgen. Hoe hoger je gaat, hoe pittiger de tocht wordt.

Tenerife is een wandeleiland bij uitstek met 64 van deze wandelroutes die samen 439 kilometer lang zijn. Het aantal en de lengte duiden op de verscheidenheid en de diversiteit van de wandelmogelijkheden. Dat nemen we echter met een korreltje zout want van de 64 senderos zijn er slechts 25 gehomologeerd. Vijfentwintig wandelroutes zijn op en top qua bewegwijzering, begaanbaarheid en onderhoud. Minder dan de helft van het totale aantal kan probleemloos bewandeld worden. De andere vallen onder de noemer ‘eigen verantwoordelijkheid’.

De meeste en ook de mooiste, maar ook de meest uitdagende wandelingen kun je maken in de regio rondom Puerto de la Cruz in het noorden, in het Tenogebergte in het westen, in het noordoostelijk gelegen Anagagebergte en helemaal boven, op en rond las Cañadas del Teide.

Jaarlijks stappen ongeveer 800.000 wandelaars een of andere sendero af. Dat wandelen gezond is hoeft geen betoog, en het is bovendien ook nog goedkoop.
Iedere wandelaar in Tenerife kan genieten van de ‘magische vier’: het klimaat, de natuur, het landschap en de zon. Dat krikt het wandeltoerisme helemaal op.

Wees steeds voorzichtig en neem geen onnodige risico’s, zorg voor goede wandelschoenen en voor wandelstokken. Neem voldoende water en voedsel mee en start iedere wandeltocht op tijd; in de vroege voormiddag is ten zeerste aan te bevelen. Zo kom je thuis vooraleer het donker wordt.