Het verkeersreglement op Tenerife onderscheidt zich niet van de nationale regelgeving die iedereen op de openbare weg veilig door het verkeer moet leiden. Rijden op Tenerife is in principe niet anders dan op het Spaanse vasteland. De regeltjes zijn dezelfde, de hectiek en het gedrag kunnen onderling en per regio wel eens verschillen. Denk maar aan de grootsteden Madrid en Barcelona waar iedere toerist op het puntje van de zetel zit terwijl het stuur zwetend wordt vastgehouden.

Op Tenerife is het niet zo erg. Het verkeer is niet zo zenuwslopend. De meeste inwoners kunnen voortreffelijk voorwaarts rijden, sommigen kunnen dat ook in achteruit, maar weinig Tenerfianen beheersen de kunst van het parkeren. Er mag ook geparkeerd worden aan de kant tegen de rijrichting in, en dat maakt het voor veel autochtonen wat gemakkelijker.

Van het grootste belang is dat iedereen hetzelfde verkeersreglement volgt en dat iedereen zich houdt aan de voorgeschreven restricties. Met de auto eropuit trekken is de gemakkelijkste manier om interessante plekken te bezoeken en om de verschillende landschappen te verkennen. Als dit een Engelstalig artikel was, begon ik met te zeggen dat het stuur links staat en dat we aan de rechterkant van de weg rijden. Voor Lage Landers hoeft dat niet. Voor hen is het belangrijk om te zeggen dat een auto gebruiken praktisch is, comfortabel en goedkoop.

De gordeldracht voor iedereen aan boord is een verplichting en kinderen kleiner dan 135 cm mogen niet vooraan plaatsnemen. Voor alle duidelijkheid verwijs ik onderaan deze tekst naar een vorig artikel waarin onder meer het plaatsgedrag van kinderen en baby’s gedetailleerd wordt beschreven.
Het gebruik van multimedia-apparaten door de bestuurder is verboden, handsfree daarentegen is wel toegelaten, maar bij het tanken moeten al deze apparaten uitgeschakeld worden. En zeg zelf, wie doet dat nu?
De diverse maximumsnelheden worden netjes en vooral veelal aangeduid en daar rij je best niet sneller dan toegestaan. Achter iedere hoek schuilt een agent van een of andere politiemacht. En ik waarschuw je: op Tenerife is er veel meer ‘blauw’ op straat dan in België of Nederland, alhoewel niet iedere politieman in het blauw rondloopt. Er zijn ook zwarte, groene, gele en grijze ‘pakkemannetjes’ en zij verrichten hun job met passie.

Het fluorescent en reflecterend hesje moet steeds aan boord zijn en bereikbaar vanaf de bestuurdersplaats. Bij sommige wegcontroles vragen de agenten om het vestje te tonen. Stap je uit om de veiligheidskledij uit de kofferruimte te halen kan dat reeds een aanleiding zijn om het pv-boekje te laten verschijnen.
Bij defect langs een snelweg vraagt de overheid om het voertuig onmiddellijk te verlaten en een veilig onderkomen te zoeken achter de vangrails. Het gebruik van gevarendriehoeken is verplicht als het voertuig een obstakel is voor het andere wegverkeer of als deze is gestopt op de pechstrook van een snelweg. Twee gevarendriehoeken aan boord hebben is verplicht.
Brildragers moeten een reservebril binnen handbereik hebben. Ik weet echt niet waarom, met twee brillen op zie je toch niet zo veel beter!
En reservelampjes voor het voertuig moeten ook aanwezig zijn.

Het is aanbevolen om opsporingsapparaten thuis te laten; radar- of flitspaaldetectoren laten zich op hun beurt verklikken door speciale apparatuur die aan boord is van de vele politievoertuigen, ook in de onherkenbare burgerauto’s waarmee de politionele diensten zich in groten getale verplaatsen. Lang heb je dat ding niet aan boord, dat verzeker ik je.

Toeteren of claxonneren moet, in tegenstelling tot de Lage Landen, als je door smalle bochtende en onoverzichtelijke wegen rijdt. Als je een mogelijke tegenligger achter een bocht niet kunt waarnemen dan gebruik je het waarschuwingsgeluid. Als je bijvoorbeeld van of naar Masca rijdt moet het geluidssignaal constant gebruikt worden, eigenaardig genoeg zijn de toeristen zich daar niet van bewust en rijden ze onhoorbaar de smalle kronkelende weg op en af.

Een drankje hoort niet thuis in het lichaam van iemand die een voertuig bestuurt. Ook op jouw vakantielocatie hoort deze slogan thuis. De Spaanse verkeerswetgeving is hier streng: boetes variërend tussen de € 500 en € 1000 en zelfs een gevangenisstraf is in bepaalde gevallen voorzien. Gelukkig verliezen bezoekende toeristen geen punten op hun rijbewijs. Het maximaal toegelaten alcoholgehalte in het bloed is 0,25 mg/l en vanaf 0,50 mg/l val je in een hogere boeteschaal. Het weigeren van een ademtest wordt bestraft met zes maanden tot een jaar in de gevangenis en het intrekken van je rijbewijs voor vier jaar.
Ik denk er tweemaal over na. Bestuurders met een Spaans rijbewijs verliezen respectievelijk -4 punten en -6 punten op het rijbewijs, en er zijn maar twaalf punten beschikbaar …! Nog meer gedronken, dan beland je rechtstreeks in de gevangenis.

Bestuurders van motoren, bromfietsen en scooters moeten een veiligheidshelm opzetten en veiligheidskledij dragen. Rondrijden als een stoere jongen in short en T-shirt is verleden tijd.
Fietsers die zich buiten de bebouwde kom begeven moeten een veiligheidshelm dragen. Uiteraard moet de fiets uitgerust zijn met een werkend voor- en achterlicht bij duisternis. Wil je een fietser inhalen dan moet je er anderhalve meter tussen laten. Daarbij mag je de volle witte middellijn overschrijden als de rijomstandigheden veilig zijn. Je hoeft niet achter een fietser te blijven rijden, anders duurt het wel even eer je er voorbij kunt.

Parkeren op en langs gele of witte lijnen is verboden. Ook op de gearceerde gele area’s van een kruispunt of van een zone waar geladen en gelost wordt mag je niet stilstaan. Op de blauwe zones voor gehandicapten moet je in het bezit zijn van de speciale parkeerkaart. De kaart van je thuisland is ook in Tenerife geldig.

En als je beboet wordt moet je betalen, dat spreekt voor zich. Als de boete binnen 20 kalenderdagen wordt vereffend krijg je een korting van 50% op het te betalen bedrag.
Charmante efficiëntie, noemen wij dat. En het werkt ook nog.

Wil je meer lezen over ‘Autorijden op Tenerife’ dan kun je dit HIER.