De uitspraak ‘zeven Canarische eilanden’ is reeds een tijdlang verleden tijd … Het Parlement keurde in 2014, met eenparigheid van stemmen, het voorstel goed dat het eiland La Graciosa als onafhankelijk eiland met eigen juridische entiteit moet worden aanschouwd. Dit wil zeggen dat de zeven Canarische eilanden uitgebreid worden en dat het kleinste broertje als volwaardig familielid nu wordt meegeteld bij de rest van de familie. Het aantal Canarische eilanden bedraagt nu ‘acht’ stuks. Dit was even wennen …!!!

Op dat ogenblik spreken ‘de mensen’ nog steeds over de zeven Canarische eilanden. Ook verklarende internetlectuur zoals Wikipedia spreekt nog altijd over zeven in plaats van over acht eilanden.

La Graciosa, deel(gemeente) van Teguise, op haar beurt de hoofdstad van Lanzarote tot in 1852, is steeds administratief afhankelijk geweest van Lanzarote. Ook geografisch werd het steeds in één adem vernoemd met het eiland waarvan het afhankelijk was. La Graciosa is het enige van de kleinere eilanden dat bewoond is; Alegranza, Montaña Clara, Roque del Este en Roque del Oeste zijn naakte eilanden die samen met La Graciosa deel uitmaken van “El Parque Natural del Archipiélago Chinijo”. Het schattige eiland ligt op 2 kilometer ten noorden van Lanzarote en is ervan gescheiden door de zeestraat Rio. Het eiland is hoofdzakelijk bedekt met vulkaanzand en er wonen slechts 700 mensen. Men leeft er van de visvangst en van het toerisme. Eén berg(je) kijkt over het eiland; Las Ajugas is 266 meter hoog.

De Canarische Eilanden zijn ontstaan na veelvuldige en massale uitbarstingen van diverse vulkanen, miljoenen jaren geleden. Op dit ogenblik zijn enkel nog La Palma, El Hierro, Lanzarote en Tenerife vulkanisch actief. Meerdere locaties liggen boven een hotspot en zijn daardoor seismisch en vulkanisch gevoelig.
Met een totale oppervlakte van bijna 7.500 km² bezit de archipel een veelvoud aan landschappen. Van desolate onherbergzame gebieden tot subtropische regenwouden, van woestijngebieden tot bergen, van de kleinste onherbergzame gehuchten tot de grote moderne metropolen.
De eilanden maken deel uit van twee Spaanse provincies met een zelfstandig bestuur. De westelijke provincie Santa Cruz de Tenerife bestaat uit El Hierro, La Palma, La Gomera en Tenerife, waarvan Santa Cruz de hoofdplaats is terwijl de oostelijke provincie Las Palmas bestaat uit La Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura en Gran Canaria met Las Palmas de Gran Canaria als hoofdstad.
De archipel ligt in de Atlantische Oceaan ter hoogte van de Westelijke Sahara op zo een 100 kilometer van de West-Afrikaanse kust. De eilanden maken samen met de Kaapverdische Eilanden, de Azoren en Madeira deel van een endemisch gebied dat Macaronesië wordt genoemd.

El Hierro is het meest westelijke eiland van de archipel met een oppervlakte van 268,71 km² en het minst bevolkt. De helft van de bevolking, iets meer dan 5.000 personen, woont in de hoofdplaats Valverde. Het eiland werd in 2000 uitgeroepen tot Reserva de la Biosfera en is dus één groot natuurreservaat.
Het eiland is ook bekend om zijn vulkanische zeebodem. Het ligt ook nog eens op een hotspot en is daardoor gevoelig voor vulkanische activiteit. Zo is er vanaf 2011 een nieuwe onderzeese berg aan het groeien ten zuiden van La Restinga. Eens de nieuwe berg het hoofd boven water steekt krijgt het de naam Isla del Paralelo.

La Palma heeft 82.346 inwoners op 708,32 km² en is, net als El Hierro, geheel natuurgebied. De meest recente vulkanische uitbarsting van de Teneguíavulkaan in 1971 staat voor vele inwoners nog vers in het geheugen. Het eiland bevat de tweede hoogste berg op de archipel: Roque de los Muchachos is 2.426 meter hoog en torent uit boven het Caldera de Taburiente. Daar is ook het observatorium Roque de los Muchachos gevestigd, het instituut voor astrofysica van de Canarische eilanden. Het sterrencentrum is de trotse bezitter van ‘s werelds grootste spiegeltelescoop: de diameter ervan bedraagt 10,40 meter. La Palma wordt ook Isla Bonita genoemd omdat het zo mooi is. In de dichts bevolkte gemeente wonen er bijna 14.000 mensen; Los Llanos.

La Gomera heeft een oppervlakte van 369,76 vierkante kilometer en is op een na, het minst bevolkte eiland van de acht eilanden. Ruim 20.000 inwoners waarvan er 9.000 in de hoofdplaats San Sebastian de La Gomera wonen. Het nationaal park Garajonay, door de UNESCO in 1986 uitgeroepen tot ‘Patrimonium voor de Mensheid’, ligt centraal en boven op het eiland. Daar waar de laurierbossen weelderig tieren in een vochtige omgeving die door de passaatwinden worden gegenereerd. De silbo of de fluittaal is sinds mensenheugenis in gebruik en wordt aan de kinderen onderwezen op school. Het eiland was ook de laatste stopplaats voor Christoffel Columbus vooraleer hij in 1492 verder reisde naar Amerika. Vandaar ook de naam Isla Colombina.

Tenerife is het grootste van de Canarische Eilanden met een oppervlakte van 2034,38 km². Het is het meest bevolkte met bijna 900.000 inwoners en ook het dichts bevolkte met 445 inwoners per vierkante kilometer. In Santa Cruz de Tenerife wonen er ruim 222.000 mensen. Tenerife wordt op basis van het klimaat ook wel eens ‘het eiland van de eeuwige lente’ genoemd. Het nationaal park ligt hoog in Las Cañadas, een vlakte waarop ooit een oervulkaan stond en later, na de instorting ervan, is de Teide op de vlakte komen te staan. Met 3.718 meter is hij de hoogste berg van Spanje. De talrijke massieven zoals Teno en Anaga dragen bij aan de natuurlijke schoonheid van het eiland en werden door UNESCO erkend als natuurreservaat. Door haar vulkanisch verleden is de Cueva del Viento-Sobrado ontstaan, een vulkanische buis die met haar 17 kilometer, de langste is van Europa. Er zijn honderden kloven of barrancos op Tenerife die ontstaan zijn door erosie. Het noorden is vochtiger, koeler en vruchtbaarder dan het zuiden waar alle toeristen samentroepen. Het eiland en vooral de hoofdplaats Santa Cruz staan internationaal bekend om het carnavalsgebeuren; het tweede grootste ter wereld, na Rio de Janeiro.

Fuerteventura is met zijn 97 km lengte op een na het grootste eiland en ligt het dichts bij Afrika. Er wonen slechts 110.000 mensen en een veelvoud aan berggeiten op een oppervlakte van 1.659 km². De hoofdstad is Puerto del Rosario en telt ruim 35.667 inwoners.
Er zijn zoveel uitgestrekte stranden dat het geheel aan toeristen niet opvalt. In het totaal telt Fuerteventura 150 stranden. Vooral de kust bij Jandía is een ideale plek voor liefhebbers van zon, zee en strand. Er zijn vier centra waar de toeristen graag verzamelen: Corralejo, Caleta de Fustes, Costa Calma en het schiereiland Jandía.
Corralejo ligt in het noorden en is de vertrekplaats bij uitstek om met de boot uit te varen naar het onbewoonde eiland Los Lobos. Het nationaal park Las dunas de Corralejo is een beschermd duinengebied met lange witte stranden die over een afstand van 20 kilometer zijn uitgewaaid.
Costa Calma is het moderne gedeelte van het eiland en door het ontbreken van oude geschiedenis is hier geen historisch erfgoed te bespeuren.

Lanzarote is het meest oostelijke eiland en heeft een rijke vulkanische geschiedenis. Het heeft een oppervlakte van 845,94 vierkante kilometer en een bevolking van bijna 145.000 inwoners. De hoofdplaats is Arrecife en telt bijna 60.000 inwoners. Het absolute hoogtepunt is het Nationaal Park Timanfaya, een product van de vulkaanuitbarstingen tussen 1730 en 1736. Het hoogste gedeelte heet Peñas del Chache en daar is Macizo de Famara het hoogste punt met een hoogte van 671 meter boven de zeespiegel. De belangrijkste economische activiteit is het toerisme en op het eiland werd architect en kunstenaar César Manrique geboren wiens werken te zien zijn in Jameos del Agua, in Jardín de Cactus en aan de Mirador del Río.

Gran Canaria is het tweede dichtstbevolkte eiland met 850.000 inwoners. Las Palmas is de hoofdstad met ruim 380.000 zielen. Andere grote steden op het eiland zijn Telde, Arucas en Gálda. Zoals overal is het toerisme de belangrijkste economische activiteit. Belangrijkste toeristische resorts zijn gelegen in de gemeenten San Bartolomé de Tirajana en Mogán. Het eiland, met 1.560 vierkante kilometer, heeft een ronde vorm en is zeer heuvelachtig. In het Centraal Massief staan Roque Nublo (1.813 m) en Pico de las Nieves (1.949 m). Het eiland bezit 33 beschermde natuurgebieden die overeenkomen met 43% van de beschikbare oppervlakte. De natuurparken van Tamadaba en van Pilancones zijn wonderen van de natuur en worden door iedere toerist bezocht. Daarnaast is ongeveer een derde van het eiland maritiem natuurgebied. Door de verscheidenheid aan landschappen staat Gran Canaria bekend als ‘miniatuur continent’. Het heeft verschillende goudgele stranden zoals die van Maspalomas, Playa del Ingles of Las Canteras.

Daarnaast bestaat ook nog de Chinijo-archipel. Ten noorden van Lanzarote bevinden zich vijf eilandjes, ook wel Las Isletas genoemd. Zij hebben een oppervlakte van ongeveer 193 km². Deze mini-archipel is sinds 1986 een beschermd natuurgebied en zo goed als onbewoond. Alleen op La Graciosa leven en werken mensen sinds 1876. De wateren rond de onbewoonde eilanden zijn ideale duikplaatsen omdat het hier verboden is te vissen en daarom is de oceaan in deze omgeving rijk aan fauna en flora.

La Graciosa is het grootste eiland van de Chinijo-archipel en ligt het dichtst bij Lanzarote. Vanuit Orzola gaan er dagelijks veerbootjes richting Caleta del Sebo op La Graciosa. Het eiland heeft een oppervlakte van 28 km² en wordt voornamelijk bezocht door dagjestoeristen. Men kan hier goed zonnen op Playa de las Conchas of Playa de las Cocinitas. Op La Graciosa bevindt zich de Agujas Grandes, een vulkaan van 266 meter hoog. Caleta del Sebo is de hoofdplaats van het eilandje en merkwaardig is ook dat hier geen enkele auto rijdt.

Montaña Clara
Montaña Clara is een onbewoond eilandje dat gelegen is ten noordwesten van La Graciosa. Het eiland heeft een vulkaan van 256 meter hoog en is iets groter dan 1,3 km².

Roque del Oeste
Roque del Oeste bevindt zich 500 meter ten noordwesten van Montaña Clara, is het kleinste broertje van de Chinijo-archipel en is onbewoond. Het hoogste punt ligt ongeveer 41 meter boven de zeespiegel.

Roque del Este
Roque del Este ligt twaalf kilometer ten noordoosten van Lanzarote en ten oosten van het eiland La Graciosa. Met een oppervlakte van 0,06 km² is Roque del Este op één na het kleinste eiland van de Chinijo-archipel. Het eiland bestaat uit twee hoge punten aan beide uiteinden die met een vulkanische rotsmassa aan elkaar verbonden zijn. De noordpunt is 84 meter hoog, de zuidpunt 63 meter.

Alegranza
Alegranza is het meest noordelijke eiland van de Chinijo-archipel en is ook onbewoond. Het eiland is iets meer dan 10 km² groot en bezit een krater met een diameter van ongeveer 1,1 kilometer. Het hoogste punt van deze krater bevindt zich 289 meter boven zeeniveau. Daarnaast bezit Alegranza nog een vulkaan, Montaña de Lobos, die bijna 260 meter hoog is. Op het eiland staat een vuurtoren, verder niets.

Los Lobos
Ten noordoosten van Fuerteventura en voor de kust van de populaire vakantieplaats Corralejo ligt het eiland Los Lobos. Het eiland heeft een oppervlakte van 6 km² en op het eiland staat een 127 meter hoge uitgedoofde vulkaan die men vanaf Corralejo goed kan zien. Los Lobos betekent letterlijk ‘zeehonden’ en dankt zijn naam aan de vele zeehonden die er in de 15de eeuw hebben geleefd. Het enige plaatsje van het eiland heet El Puertito en is bewoond door enkele vissersfamilies. Het eiland telt 1 restaurant en ontvangt meestal wandelaars als klanten die daar gaan eten omdat verse vis hoog op de menukaart staat.
Op Los Lobos ligt het Parque Natural del islote de Lobos, een natuurgebied van ongeveer 2 km² waar verschillende bijzondere planten groeien.

Ik tel 13 eilanden en eilandjes in deze complexe en uitgebreide archipel die samen ‘dé ideale vakantieplaats ter wereld’ vormen. Niet alles kan in één trip bezocht worden, daarom plan je best enkele vakanties na elkaar om iedere Canarische locatie apart te bezoeken. Ik wens je alvast een goede reis.