Als je naar Tenerife afreist is het de bedoeling dat je ten volle van het eiland profiteert. Genieten is een must en dat kun je doen op verschillende manieren. Gastronomie staat waarschijnlijk op de eerste plaats; een mens moet zich een etmaal doorslepen met spierkracht die komt uit de verwerking van hetgeen we eten en drinken. En omdat dat toch een noodzaak is ondernemen wij deze dagdagelijkse gewoonte met heel veel smaak.

Een andere vorm van genieten is luieren; aan het zwembad of aan het strand. Zalig niets doen en genieten van de stralen en de streling van de alom aanwezige zon. Maar ook daarover gaat dit artikel niet.
Een derde genotsfactor is het genieten van het landschap, de topografie en de bezienswaardigheden. Wie op Tenerife is moet een aantal dingen zien; De Teide, Las Cañadas, de kliffen van Los Gigantes, de kathedraal van Candelaria, Garachico, Santa Cruz en nog een aantal meer. 

In het hinterland van het Parque Rural de Teno in de gemeente Buenavista del Norte bevinden zich de grootste en diepste kloven, tevens de meest indrukwekkende rotsmassa’s van het eiland. Binnen dit natuurlijk gegeven ligt het gehucht Masca. Dit pittoresk, en onlangs nog etnografisch en architectonisch beschermd gebied, is één van de toeristische trekpleisters van Tenerife die je zeker moet bezoeken bij een verblijf op het grootste der Canarische Eilanden.
Indien je naar Masca rijdt via Santiago del Teide, stop dan eens aan de Mirador de Cherfe en ondervind eens in levende lijve hoe klein (van gestalte) een mens wel is… De weg naar Masca, vanuit Santiago, is adembenemend; tientallen haarspeldbochten op het randje af van risicovol, een smalle weg waar twee voertuigen elkaar nauwelijks kunnen kruisen. Daarom heeft het stijgend verkeer voorrang op het dalend, en hebben grotere voertuigen prioriteit op kleinere exemplaren. Als je daalt doe je dit remmend op de motor om te ontsnappen aan oververhitte remmen, met mogelijks brand als gevolg. Een verwittigd mens is er twee waard. Soms ook meer…

De huizen in Masca werden gebouwd in functie van het topografisch gegeven en in relatie met het werk dat de inwoners (vroeger) uitvoerden, meestal aardgerelateerd zoals landbouw, fruitteelt, enz… De bouwstijl is een van de beste voorbeelden van natuurlijke architectuur van de Canarische eilanden.
Vandaag leven de Mascanen hoofdzakelijk van het toerisme en gebruiken hun huisjes nu als bezienswaardigheid of als barretje waar de toeristen verwend worden met gastronomische geneugten van het Tenoland tegen een stevige prijs.
Trekpleisters zijn het kerkje, zeg maar een grote kapel, dat werd gebouwd in de 18de eeuw in advocatie voor de Onbevlekte Ontvangenis, het museum ondergebracht in een verbouwd Mascaans huis, de talrijk uitstekende mini-terrasjes en het wandelpad dat zich in de de diepe vallei stort.
Er is tevens een archeologische site met rotstekeningen van de vroege inwoners.

De Barranco de Masca – barranco is het Spaans voor kloof – is een van de meest spectaculaire op het eiland. De afdaling tot aan de oceaan is, letterlijk en figuurlijk, fabuloso en icreible. Wil je niet op je stappen terugkeren, dan neem je aan het eind van de barranco de boot tot in Los Gigantes. 

De afdaling in de kloof is niet te onderschatten. Het is toch maar naar beneden gaan? Ja, inderdaad! Maar over een afstand van 3 kilometer (in vogelvlucht) moet je 600 m dalen. Iedere stap die je zet ga je dieper het dal in. Na deze wandeling zullen spieren, die je tot nu toe nog niet wist liggen, pijnlijk aanvoelen. Heb je wandelstokken? Neem ze mee, je hebt er flinke steun aan. Doe ook stevige wandelschoenen aan. Uiteraard neem je ook water en voedsel mee voor onderweg” schrijft Jan Cuypers op zijn wandelwebsite.

Er is één maar: mensen met een beperking kunnen er niet in. Er zijn geen rolstoelfaciliteiten en ben je rap op de adem getrapt, dan neem je best niet deel aan een dorpswandeling.
En als je van stappen houdt, dan kun je in El Palmar de ‘Camino de los Guanches’ nemen tot in Masca. Zo moest het in een ver verleden ook: te voet …!