You are here:---WIJNEN UIT TENERIFE

WIJNEN UIT TENERIFE

Ik drink iedere dag gegist druivensap, één glaasje vóór het avondmaal als aperitiefje en eentje bij het eten. Het duurde een tijdje eer mijn naasten begrepen wat ik daarmee bedoelde en zo kan ik mijn dagelijkse gewoonte ongestoord blijven beleven. Ik geniet dus iedere dag van een stukje puur natuur dat door de wijnboeren in de wijnen wordt geïmpregneerd. Smaakvol en ongecompliceerd maken zij wijnen, net voldoende voor eigen consumptie en amper vatbaar voor export.

Iedere geproduceerde wijn is afhankelijk van de klimaatkleur, van de wijnrank en van het moment wanneer de trossen worden geplukt. De zon, het warme klimaat, een vulkanische bodem, een subtropische locatie, de passaatwinden en de vochtigheid van de Atlantische Oceaan maken de Canarische archipel een van de beste wijnlocatie’s ter wereld. Men is er ook niet gebonden aan zuidelijk gerichte wijngaarden zoals in de gematigde Europese landen. De zonnestand staat het hoogste op 85°; dat is bijna loodrecht en hoe hoger de zon staat hoe meer straling er afgegeven wordt op de rijpende druiven. Dat is de reden waarom er eerder wijngaarden in het noorden stonden dan in het zuiden.
Niet alleen de grond, de zon en de druif zijn belangrijk voor het uiteindelijk resultaat van de wijn, ook de vinificatie speelt een grote rol om tot het eindproduct te komen. Het proces om wijn te maken is dus bepalend voor de uiteindelijke smaak.

De zon zorgt voor de ontwikkeling en de groei van de bloesem, maar wanneer de druif verschijnt is de zon het hardst nodig. Het groeien of het zwellen van de vrucht is dan, meer dan ooit, afhankelijk van zonnestraling. Verbazingwekkend is dat de inheemse druivensoorten aan de oude Europese wijnstokstammen groeien. De meeste wijngaarden zijn hier niet geënt, wat betekent dat ze tot 100 jaar oud kunnen zijn! 

Reeds in de 15de eeuw werden de eerste wijngaarden aangelegd in vulkanische grond. Reeds in 1496, kort na de verovering van Tenerife door de Spaanse kroon, werd als eerste wijnsoort de zoete Malvasiawijnstok uit Kreta geïmporteerd en gecultiveerd. De wijnstokken werden nimmer aangetast door de druifluis Phylloxera die overal in Europa wijnstokken heeft vernietigd. Mede daarom werd en wordt het Canarisch gebied tot een unieke regio in de wijnbouwwereld gerekend. 
De wijnteelt was voor de lokale economie een grote speler; de Malvasiawijnen werden massaal geëxporteerd van uit de handelshaven van Garachico naar Europa. Tot in de loop van de 18de eeuw, toen viel de uitvoer quasi stil. Enerzijds door een oorlog waarbij Spanje betrokken was, anderzijds omdat de Portugese wijnen door de Britten werden beschermd. Op het einde van de 19de eeuw werden de wijngaarden nog twee keer aangevallen door schimmelplagen, wat voor de Canarische wijnen bijna het einde betekende. Nochtans was de reputatie van de Canarische wijnen goed. Meermaals werden de wijnen onderscheiden met internationale prijzen: een keer de wereldtentoonstelling in Parijs (1877) en een keer op de wereldexpo in Madrid (1898).

Hoe dan ook, de wijnen werden steeds geapprecieerd. Het gebruikte wijnproces is vrij eenvoudig: voor rode wijn worden de druiven geplukt, naar de pershuizen gebracht waar ze van steeltjes en andere ongerechtigheden worden ontdaan om daarna in het gistingsvat te verdwijnen. Na de gisting wordt de jonge wijn geperst en van de schillen ontdaan. Er kan zelfs een tweede of zelfs een derde persing plaatsvinden.
De eerste gisting is nogal ‘rumoerig’: het borrelt als een uitbarstende vulkaan. Wanneer de jonge wijnen worden overgetapt in vaten zullen zij daar nog een geruime tijd blijven liggen om verder te rijpen. De vaten worden dan naar de kelders overgebracht voordat de wijnboer besluit de wijn te bottelen. 
De wijnen in Tenerife worden niet allemaal gebotteld. De helft van alle wijnen wordt door bodega’s ‘en vrac’ verkocht, vooral kleinere wijnboeren die niet aangesloten zijn in een coöperatieve gaan zelden over op bottelen. Deze wijnen krijgen nooit of nimmer scheikundige additieven toegediend waardoor je – na overvloedig gebruik – nooit hoofdpijn zult hebben.

In Tenerife bestaan er een vijftal wijnbouwstreken. Abona, Tacoronte-Acentejo, Valle de Güimar, Valle de La Orotava en Ycoden-Daute-Isora zijn de specifieke locaties waar de wijngaarden in groten getale terug te vinden zijn en waar druiven worden verwerkt tot wijn. De meeste wijnen kunnen zich buigen over het label DOC of Denominación de Origen Calificada.
De Abona-regio ligt in het zuiden van het eiland Tenerife rond de gemeenten Adeje, Arona, Vilaflor, San Miguel de Abona, Granadilla, Arico en Fasnia. De streek rond Tacoronte-Acentejo is de regio alwaar op de noordelijke hellingen 40 % van het land gebruikt wordt voor het cultiveren van wijn. Dit is ook de grootste wijnstreek; 20% van de Canarische wijnen komen uit deze regio. Valle de Güimar ligt in het zuidoosten rond de gemeenten Arafo, Candelaria en Güímar. Valle de La Orotava ligt eveneens in het noorden en bestrijkt als wijnproducerende regio de gemeenten La Orotava, Los Realejos en Puerto de la Cruz.
De regio Ycoden-Daute-Isora kenmerkt zich door haar groene natuur en wordt gevormd door de gemeenten San Juan de la Rambla, La Guancha, Icod de los Vinos, Garachico, Los Silos, Buenavista del Norte, El Tanque, Santiago del Teide en Guía de Isora.
Als wij deze regio’s op een landkaart projecteren dan ressorteert het grootste deel van Tenerife onder de noemer wijnproducent. Eigenaardig is dat Canarische wijnen, en dus ook deze uit Tenerife, 30 jaar geleden onbekend en onbemind waren en dat enkel de laatste decennia de opmars van deze wijnen is begonnen. Met het behalen van een aantal prijzen op internationale wijnbeurzen hebben de Canarische wijnen zich weten te plaatsen in het rijke gamma van gereputeerde Europese wijnen.
Dit had ook te maken met het coöpereren van verschillende wijnproducenten. Zo ontstond in 1984 het gemeenschappelijk merk “Tacaronte-Acentejo”, een kwaliteitswijn die vergelijkbaar is met een DOC. 

De witte wijnen van Tenerife zijn fris en droog, de rode wijnen smaken fruiterig en hebben een hoog aromatisch gegeven. De meeste wijnen worden niet bewaard en worden dus jong gedronken. Wanneer je op restaurant een vino de la casa bestelt, vraag er dan bij of het een lokale wijn is. Jammer genoeg wordt er soms een goedkopere variant van het Spaanse vasteland geserveerd.
De ‘gebottelde’ wijnen uit Tenerife die sterk worden aanbevolen kunnen we verzamelen volgens hun kleur.
Rode wijnen luisteren naar de namen Tajinaste, Viña Norte, La Isleta, Eras de Gran Marques, El Ancón, La Palmera en Gran Theyda. Witte wijnen merken zich op onder de noemer Tagara, Humboldt, Cueva del Rey, Pico Cho Marcial, Brumas de Ayosa, Testamento Malvasia en Cráter, terwijl La Isleta een muskaatwijn is. De meest gekende roséwijnen zijn Marba Rosado en Miradero Rosado.

Tenerife heeft een aantal fantastische wijnroutes die je tot aan de grootste wijnhuizen brengen. Meestal flink uit de kluiten gewassen familiebedrijven met een naam als Casa del Vino. Niet alleen interessant om de rijke lokale wijngeschiedenis in te duiken maar ook om de wijnen te proeven, de aanzet om straks wat wijn aan te kopen om later thuis in alle rust te consumeren. 

 

 

By | 2017-01-24T16:28:57+00:00 mei 14th, 2016|Categories: Gastronomie|Tags: , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment