You are here:---WAT EEN VERLEDEN  

WAT EEN VERLEDEN  

Tenerife heeft een verleden, en wat voor een! Een verleden doordrenkt met wat voorspoed maar ook een verleden met vele oorlogen en zeeslagen. De geografische ligging heeft strategen ertoe aangezet om het gebied in te palmen en te gebruiken als uitvalsbasis om verder te trekken, richting de nieuwe wereld maar ook richting het Afrikaanse continent. Of gewoon om het te bezitten.

De geschiedenis van de Canarische Eilanden begon reeds veel vroeger, maar dit verhaal heeft daar geen boodschap aan. Het gaat hier over een generaal en een admiraal met twee verschillende nationaliteiten die een vreemde veldslag vochten.

Begin de 14de eeuw verschenen de Catalanen ten tonele, gevolgd door de Genuanen en daarna de Majorcanen. Ze waren allemaal verliefd op de Canarische archipel omwille van de strategische ligging ervan. Ook de Portugezen zagen er wel iets in. In 1402 kreeg Jean de Béthancourt van de Castiliaanse kroon de opdracht om het eiland te veroveren. Later hebben de eerste, maar vooral ook de tweede wereldoorlog spreekwoordelijk roet in het Canarische economische eten gegooid. Ook het Franco-regime was tergend voor de archipel. De opstand tegen de democratisch verkozen volksfrontregering op de Canarische eilanden was in 1939 de aanleiding voor een bloedige Spaanse burgeroorlog.

Maar daarvoor, in 1797 was Horatio Nelson waarschijnlijk de meest beroemde Engelsman op de Canarische archipel. Admiraal Nelson zette met zijn armada op 25 juli de aanval in op Tenerife.

Dit wordt geen bloederig verhaal, maar wel eentje die de geschiedenis ingaat als een schoolvoorbeeld van een anti-oorlogsverbond tussen Tenerfeños en Engelsen.

De Canarische eilanden werden steeds beschouwd als draaischijf tussen verschillende contingenten maar het werd vooral als strategisch gebied gegeerd door de Spanjaarden, de Portugezen en de Angelsaksen. Op vandaag zijn er een pak meer nationaliteiten die het eiland begeren, maar dit heeft nu vooral te maken met de aantrekkingskracht van het klimaat en dat is dan weer goed voor de economie.

Op het einde van de 18de eeuw werd een aanval door Nelson afgewend door de verenigde Canarische troepen onder leiding van generaal Antonio Gutierrez die admiraal Nelson wandelen stuurde na een mislukte aanval op het eiland.

Op deze warme zomerdag keek een dartele boerendochter vanaf het Anagagebergte en zag de Engelse armada die naar de hoofdstad Santa Cruz voer. Zij rende in allerijl naar het dichtste militair garnizoen en verwittigde bijtijds de Canarische troepen die de verrassingsaanval konden afwenden.

Vanaf de versterkte burchten en van uit de hoofdstedelijke opgestelde defensie konden de artillerie-troepen de felle aanval afslaan. Er wordt verteld dat het kanonnengebulder van het historisch kanon ‘El Tigre’ de aanvallers verdreef. In werkelijkheid waren het doelgerichte artillerievuur en de impact van de kanonballen de oorzaak. Het kanon werd in ere gehouden en staat nu te kijk in het ‘Museo Regional Militar’ in Santa Cruz.

Na het militaire treffen en het afdruipen van admiraal Nelson en zijn troepen ondernam generaal Gutierrez een humaan en uiterst vreedzaam initiatief. Hij stuurde Nelson en de zijnen een brief waarin hij de tactische aanval en het militaire optreden loofde. Samen met deze brief stuurde hij ook kaas en wijn van het eiland mee.

Kort nadien stuurde Nelson een brief terug als eerbetoon en als dank voor de ontvangen goederen liet hij Angelsaksische kaas en wijn aan de Canarische troepen bezorgen. Zo zie je maar dat het leven samen hangt van toevalligheden en dat deze toevalligheden kunnen leiden tot een onvoorspelbaar lot.

Daarmee ontstond een zekere collegialiteit, een verborgen sympathie tussen de admiraal en de generaal, en dus ook tussen de troepen uit Tenerife en Engeland. Deze vriendschap blijft tot op vandaag duren. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom de Engelse gemeenschap op vandaag de grootste taalgroep is op het eiland. Zo zie je maar dat veldslagen, in dat geval een zeeslag, niet altijd dood en verderf moet zaaien.

Mijn groeten …, ook aan Nelson en aan Gutierrez. ¡Muchas saludas!

 

By | 2017-09-07T09:04:23+00:00 september 6th, 2017|Categories: Blog, Columns|Tags: , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment