You are here:---GUACHINCHE

GUACHINCHE

… is geen Spaans, maar een Canarisch woord dat vooral in Tenerife gebruikt wordt. Guachinche is de verwoording voor kleine traditionele bedrijfjes, waaronder de piepkleine maar oergezellige restaurantjes uitgebaat door één familie.

Laat je vooral niet verleiden door een guachinche in de kustgebieden, maar rij de bergen in… daar zijn ze gelegen. Om de naam guachinche te dragen moet je voldoen aan een aantal criteria. Er moeten lokale producten gebruikt worden en deze moeten uit eigen bodem komen. Als daarmee dan de gerechten worden samengesteld en er komt wijn op tafel van eigen origine of uit de eigen zone, dan kan men spreken over een onvervalste guachinche.

De oorsprong van dit mooie woord is terug te vinden bij de boeren die in bepaalde periodes van het jaar hun producten verkochten aan particulieren en lokale consumenten. Volgens het ‘geschiedkundig-etymologisch woordenboek der Canarische taal’ van Marcial Morera is het woord guachinche ontstaan door de verkeerde interpretatie van het Engelse (I’m) watching (you) dat door buitenlandse verkopers gebruikt werd om te duiden op de verkoop van lokale landbouwproducten. Bochinche is daar een variant op en verwijst naar een locatie met een populair karakter waar typische gerechten en lokale wijn worden geserveerd. Dit woord vinden we vooral terug in Gran Canaria. 

Door het feit dat een guachinche lokale handel drijft moeten de uitbaters in regel zijn met de vigerende wetgeving omtrent de uitbating en de regels inzake hygiëne en voedselveiligheid. Pas in 2013, ruim 10 jaar na de eerste guachinche-uitbatingen heeft de eilandregering werk gemaakt omtrent het wettelijke kader ervan. Vandaag, nog eens 3 jaar later, is diezelfde regering niet opgetogen met haar eigen regelgeving en daarom wordt een decretale wijziging aangebracht.

Zo worden de gemeenten niet betrokken bij de toepassing en de controles op deze traditionele handelswijze.  De omschrijving waaraan een guachinche moet voldoen en de manier waarop potentiële uitbaters een vergunning moeten aanvragen is verwarrend en onduidelijk opgesteld. Er worden na controles, sancties uitgevaardigd maar deze worden niet opgevolgd en niet uitgevoerd omdat de wettelijke omschrijving niet begrijpend is gedefinieerd. Een typische geval van twijfelvorming in de wetgeving… hebben we dat ook niet meegemaakt met de wet op de Viviendas Vacacionales of de verhuur op vakantieverblijven?

Het is belangrijk om het decreet te verduidelijken en te stipuleren waarvoor de administratie verantwoordelijk is en wie de controles uitvoert en controleert of de sancties worden opgevolgd. Ook de documenten om een vergunning aan te vragen worden transparanter opgesteld waardoor er minder vergissingen kunnen ontstaan. Vergissingen die op hun beurt dan weer oorzaak zijn tot het weigeren van de vergunning. Daarom zullen heel wat uitbaters een nieuwe vergunning moeten aanvragen om aldus ook de vergunningsplaat te ontvangen. En de tijd tussen vandaag en het ontvangen van een uitbatingsvergunning kan heus wel lang zijn. 

Er is dus werk aan de winkel. Wil men deze traditionele gastronomie als erfgoed blijven promoten dan moeten er duidelijke regels zijn. Goede afspraken maken ook hier de beste maten.

 

By | 2017-11-18T12:05:12+00:00 maart 30th, 2016|Categories: Gastronomie|Tags: , , , , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment