You are here:---EENS IETS ANDERS

EENS IETS ANDERS

De geneugten die Tenerife aanbiedt zijn divers, zoveel is duidelijk. Ze gaan alle richtingen uit en je kunt overal op het eiland genieten van een veelzijdig aanbod dat ook soms heel uniek kan zijn.
De onderwerpen ‘klimaat’ en ‘gastronomie’ staan op de geneugtenlijst helemaal bovenaan. Nogal wiedes als je het weer in de Lage Landen, en dan vooral in de winter, moet verteren. En een mens moet dagelijks eten om overeind te blijven.

In deze niche is er op het eiland een overaanbod aan restaurants en eethuisjes, ze lijken wel allemaal uit hetzelfde nest te komen. Daarmee bedoel ik de verschillende soorten restaurants. Hamburgertenten blijven hamburgertenten, snackbars blijven snackbars, visrestaurant zijn zoals ze zijn, steakrestaurants ook, en de exquise gastronomische restaurants blijken ook allemaal hetzelfde prijskaartje te hanteren. Je kiest de zaak waar je wil zijn, je eet je buikje rond en je betaalt er een prijs voor. Niets ongewoons, tot nog toe …

Je kiest steeds een lunchplek in functie van de prijskaart, de service, de kwaliteit van het voedsel, van het decorum en van de gedragscode die het spijshuis je aanbiedt.
En vooral over één gedragscode wil ik het hier hebben.
Binnenkort gaat er in Atogo een nieuw restaurant open. Niet zo ongewoon, er blijken wekelijks nieuwe eetdinges hun deuren te openen. Maar dit restaurant heeft wel iets heel speciaal op de menukaart staan. De dresscode.

Na Japan en London gaat op het grondgebied van Granadilla de Abona een ‘apart geval’ open. Beter zeg ik, een unieke en onuitgegeven uitbating die zelden is gezien. Je moet er met jouw gezelschap uit de kleren en naakt aan tafel.
Ik weet dat hier mensen zullen huiveren, anderen zullen het best wel oké vinden en nog anderen gaan er misschien wel ooit eens heen. Grote vraag is of er vraag is naar dergelijk concept en of er mensen zijn die zich prettig voelen bij het degusteren van een gangenmenu in hun blote kont.

Het restaurant heeft een capaciteit voor 100 couverts, maar nog voor de openingsdag hebben er zich reeds 300 personen aangemeld voor een reservatie. Duidelijk een goed begin. Op de plaats waar ooit een struisvogelrestaurant was kun je nu gaan genieten van andere mooie dingen; het eten is er één van.
Restaurant ‘Innato’ ligt in deelgemeente Atogo, niet zo ver van het racecircuit dat volop in ontwikkeling is. Zou de keuze van deze locatie een relatie kunnen hebben met de toekomstige motorsportactiviteiten aldaar? De toekomst zal het uitwijzen. Alvast een sublieme marketingkeuze.

Het naaktrestaurant opende de haar deuren op vrijdag 20 januari 2017 en is elke dag ‘s avonds en ‘s nachts open vanaf 20.00 uur. Dit unieke initiatief komt van de Italiaanse promotor Tony de Leonardis die heel goed weet waarmee hij bezig is. In London opende hij eerder dit jaar een gelijkaardig restaurant met de naam Chicote waar hij chef-kok Gordon Ramsay aan het fornuis heeft gezet. Een succesverhaal, zo blijkt, want het restaurant zit iedere avond propvol.

Om duidelijke redenen kunnen wij hier geen recensie schrijven; ik nog niet of ik er ooit een tafeltje zal reserveren.
Bij aankomst, zo schrijft de gedragscode van het restaurant voor, moeten de gasten uit de kleren en worden alle persoonlijke bezittingen veilig opgeborgen in een locker van de kleedkamer. In het restaurant is alle multimedia-apparatuur verboden, je zult er dan ook geen sms’ende, googelende en scrollende mensen ontdekken die hun tafelgenoten verweesd achterlaten. Dat staat in lijn met de hedendaagse gedachte ‘sociaal contact’ maar dan wel sociale omgang ‘avant la lettre’.

Een tweede, of is het reeds het derde, opvallend gegeven is dat er geen elektriciteit is voorzien in het restaurantgedeelte waar de gasten tijdens het eten van elkaar kunnen genieten. Enkel het kaarslicht zal de ruimte ‘beschemeren’ en bepalen hoe intiem het wordt aan tafel.

Het zaalpersoneel zorgt voor een naakte service, het keukenpersoneel, dat buiten het zicht van de klanten werkt, zal om hygiënische en veiligheidsredenen aangepaste werkkledij dragen.

Uit de kleren gaan is geen verplichting. De verantwoordelijke uitbater legt uit dat niet iedereen graag naakt aan tafel gaat en daarom is er naast het naaktgedeelte ook een eetruimte voorzien om geklede mensen te ontvangen. Ook met kaarslicht en ook zonder media-apparaten.

De filosofie is duidelijk; puur natuur zonder (moderne) randapparatuur.
Het kostenplaatje bedraagt € 150 per koppel. Dit geeft u recht op één van de driegangenmenu’s die ofwel uit vlees, ofwel uit vis- en zeevruchten bestaan, of je kunt kiezen voor een vegetarische menu.

Wat ik niet begrijp is dat je na het uitdoen van je kleren, een badjas en pantoffels moet aantrekken om naar de eetzaal te gaan. Zou dit toch met schroom te maken hebben?

By | 2017-01-26T07:12:25+00:00 januari 25th, 2017|Categories: Gastronomie|Tags: , , , , |0 Comments

About the Author:

Actief binnen een redactioneel en journalistiek netwerk heb ik Tenerife kunnen binden in mijn geschrijf. Het eiland waarop ik reeds decennia lang verliefd ben heeft mij kunnen verleiden tot het schrijven van talloze artikels die door Marc Engels worden geredigeerd. Informatie en nieuwsfeiten zijn de producten, pen en papier zijn de middelen terwijl betrokkenheid het bindmiddel is. Wat daar uit vloeit wil ik met iedereen delen. Ik moest het eerst zelf ontdekken, daarna pas kon ik het verwoorden want we zitten met duizend draden aan onze herkomst vast. Ik niet, ik ben enkel op de verkeerde plaats geboren.

Leave A Comment